
เทคนิคการสอนเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคลผ่านถั่ววอลนัท
ในรายวิชาการสอนแบบมอนเตสซอรี่ สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 4
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
โดย อาจารย์ ดร.จุฬินฑิพา นพคุณ
อาจารย์ประจำหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
อุปกรณ์
1. ถั่ววอลนัท หรือถั่วต้ม ที่ยังไม่แกะเปลือก หรือเปลือกหอยชนิดเดียวกัน (ที่มีตำหนิแตกต่างกัน) จำนวน)พิจารณาจำนวนดูตามความเหมาะสม
2. ตระกร้า 1 ใบ
3. ผ้าปิดตระกร้า 1 ผืน
เทคนิคการสอนเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคลผ่านถั่ววอลนัท
1. ให้นักศึกษานั่งเป็นวงกลม อาจารย์บอกนักศึกษาว่า วันนี้อาจารย์จะนำของวิเศษในตระกร้ามาให้
ศึกษาดู อาจารย์เปิดผ้าที่คลุมตะกร้าออก ภายในตระกร้ามีถั่ววอลนัทหลายลูกคละกัน อาจารย์บอกนักศึกษาว่าวันนี้เราจะมาแสดงบทบาทสมมุติเป็นนักวิทยาศาสตร์กัน โจทย์คือให้นักศึกษาแต่ละจดจำรูปร่าง ลักษณะ ของถั่ววอลนัทของตนเองไว้ และจำให้ได้ว่าถั่ววอลนัทลูกไหนเป็นลูกที่ตนเองหยิบ จดจำและส่งต่อตระกร้าให้เพื่อน
2. นักศึกษาทำการตามที่อาจารย์บอก เราจะเห็นว่านักศึกษามีวิธีการที่แตกต่างกันในการจดจำ
นักศึกษาบางคนใช้วิธีการที่แตกต่างกันเพื่อให้จดจำถั่ววอลนัทของตนเองให้ได้ บางคนหยิบมือถือมาถ่าย บางคนจดบันทึก บางคนวาดรูปทำตำหนิถั่ววอลนัทของตนเอง
3. เมื่อส่งถั่ววอลนัทไปถึงคนสุดท้ายแล้ว อาจารย์สุ่มนักศึกษาออกมานำเสนอหน้าชั้นเรียน และถามว่า
ลูกวอลนัทอันไหนเป็นลูกที่นักศึกษาหยิบ นักศึกษารู้ได้อย่างไร มีวิธีการสังเกตอย่างไรว่าเป็นของตนเอง นักศึกษาแต่ละคนนำเสนอวิธีการจดจำของตนเอง
เชื่อมโยงสู่การสอนเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคล ในรายวิชาการสอนแบบมอนเตสซอรี่ สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย
อาจารย์สรุปว่า จริงๆแล้วถั่ววอลนัททั้งหมดดูเหมือนกันหมดเลยนะถ้าดูเผินๆ แต่การที่นักศึกษารู้ว่าอันไหนเป็นของนักศึกษา เพราะนักศึกษาใช้จดจำด้วยการสังเกตด้วยวิธีที่ต่างกัน และทำให้เห็นว่าถั่ววอลนัทแต่ละลูกนั้นไม่เหมือนกัน แต่ละลูกมีลักษณะหรือตำหนิที่แตกต่างกัน เช่น ลูกนี้จะมีรอยจุดดำตรงหัว ลูกนี้จะมีลายแตก 3 แฉก ลูกนี้จะมีสีเข้มกว่าลูกอื่น
อาจารย์เชื่อมโยงสู่การสอนเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคล ว่านักศึกษาเห็นแล้วใช่ไหมว่าถ้าเราสังเกตให้ดีขนาดถั่ววอลนัทที่เรามองว่าเหมือนกัน มันยังมีสิ่งที่แตกต่างกัน เด็กที่เราสอนก็เช่นเดียวกัน ถ้าเราสังเกตให้ดีเด็กๆให้องเรียนของเราถ้ามองเผินๆเรามองว่าเหมือนกัน แต่จริงๆเด็กแต่ละคนมีสิ่งที่แตกต่างกันออกไป การสังเกตเด็กจะทำให้นักศึกษารู้และเข้าใจเด็กแต่ละคนมากยิ่งขึ้น และจะทำให้นักศึกษาสามารถออกแบบการจัดประสบการณ์ได้สอดคล้องกับพัฒนาการตามช่วงวัย หรือการพัฒนาเด็กเป็นรายบุคคล
ดร.มาเรีย มอนเตสซอรี่ เป็นแพทย์หญิงคนแรกของประเทศอิตาลี ด้วยความที่ท่านเป็นแพทย์ ท่านจึงใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในการสังเกต โดยการสังเกตเด็กเป็นรายบุคคลเพื่อนำมาพัฒนาสื่อการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับพัฒนาการของเด็ก ดังนั้นจะเห็นได้ว่าการสอนแบบมอนเตสซอรี่เป็นการสอนที่เน้นการสังเกตเด็กเป็นรายบุคคล ยึดหลักความแตกต่างระหว่างบุคคลว่าธรรมชาติของวัยเด็กนั้น เด็กแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน พัฒนาการของเด็กแต่ละบุคคลนั้นเร็ว ช้าไม่เหมือนกัน ดังนั้นท่านจึงให้อิสระกับเด็กในการเรียนรู้อย่างมีขอบเขต เปิดโอกาสให้เด็กเลือกทำงานในสิ่งที่ตนสนใจ โดยให้เวลาเด็กในการทำงาน หรือ Work Cycle Time ในช่วงเช้าต่อเนื่องกัน 3 ชั่วโมง เนื่องจากท่านกล่าวว่าช่วงเวลาครึ่งเช้าเป็นช่วงเวลาที่สมองทำงานได้ดีที่สุด ดังคำกล่าวที่ว่า “การให้การศึกษากับเด็กในวัยเริ่มต้น ไม่ใช่การนำความรู้ไปบอกเด็ก แต่ควรเป็นการปลูกฝังให้เด็กได้เจริญเติบโตไปตามความต้องการทางธรรมชาติของเขา” และ “การสังเกตเด็ก”นับเป็นหัวใจสำคัญ หรือทักษะที่ทำสำคัญที่สุดของครูมอนเตสซอรี่
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!