
รูปแบบการสอนที่ผมใช้คือเริ่มตอนแจงกระบวนวิชาว่าผู้เรียนว่าจะได้เรียน เรื่องสุโขทัย แต่ผู้เรียนไม่ได้อยากเรียนเรื่องนี้พอสอนไปมันก็เกิดความเฉื่อยๆของนักเรียนเหมือนใจเขาไม่เปิดรับ ผมเลยถามไปว่าเขาอยากเรียนหรือสนใจอะไรหรือ รวมๆแล้วคือมันเป็นประวัติศาสตร์เรื่องอื่น นอกจากจะเปิดโอกาสให้เขาได้ถกประเด็นที่เขา อยากมากแลกเเปลี่ยนท้ายคาบกับเราแล้วมันก็ยังไม่พอ ต่อความรู้สึกเขา ผมเลยคิดหาทางที่เขาเเล้วผมได้เจอกันคนละครึ่งทาง นึกถึงหนังเรื่องเทเน็ต ผมสอนในเนื้อหาที่เราอยากนำเสนอส่วนเขาจะได้ศึกษาหรือนำเสนอเรื่องเดียวกันแต่คนละบริบทหรือเวลา
เริ่มด้วยกิจกรรมกลุ่ม แบ่งกลุ่มให้ทำในคาบ เขาจะฟังเราบรรยาย ในช่วงต้นคาบและรอที่จะหาข้อมูลที่เขาสนใจมาเสนอให้เราตอนทำงานกลุ่ม เช่นการปกครองในสมัยสุโขทัย เเต่ละคนจะสามารถเสนอเรื่องการปกครองในช่วงไหนประเทศใดก็ได้ที่แต่ละกลุ่มสนใจ หรือการเปรียบเทียบธรรมราชากับในบริบทปัจจุบันหรือการที่เขานำเสนอช่วงเวลาพัฒนาการของประเทศอื่นในเวลาเดียวกันอันนี้มันดีมากคือถ้าเขาหาข้อมูลแถบเพื่อนบ้านเราเขาจะเห็นถึงความไม่สอดคล้องกันหรือข้อมูลของประวัติศาสตร์เพื่อนบ้านกับของเรา ส่วนถ้าเป็นประเทศอื่นนี้จะฮือฮาหน่อย เพราะมันชัดเจนว่าพัฒนาการมันต่างกันและไปไกลกว่าเรามาก อาจจะต้องอาศัยการสรุปเชื่อมโยงเนื้อหาท้ายคาบให้กับนักเรียน (ถ้าสรุปทีละกลุ่มจะง่ายดี) และค่อยสรุปเรื่องที่เราสอนทีหลัง
นอกจากนี้เราก็ยังสามารถเอาเก็บงานของเขามาทำเป็นสื่อการสอนเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้อีกด้วย
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!