
นักเรียนที่เราสอน เขารู้สึกอย่างไรอยู่ เรารู้บ้างหรือเปล่า
ที่มา
ครูมะนาวมีนักเรียนที่ไม่อยากมาโรงเรียน ไม่มีเพื่อน อยากจะเลิกเรียนเต็มที
...เลยตัดสินใจสละคาบเรียนภาษาไทย (สอนชั้น ม.ต้น) เพื่อทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่ช่วยเติมเต็มพลังชีวิตให้เด็ก ๆ
กิจกรรม
1) ดอกไม้และคุณค่า
ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาที่ห้องเรียนวรรณกรรมเรื่อง มัทนะพาธา ซึ่งเกี่ยวกับตำนานของดอกกุหลาบ เนื่องด้วยเป็นเดือนแห่งความรักอยู่แล้ว ครูมะนาวจึงถือโอกาสเปิดห้องเรียนด้วยการมอบดอกไม้ให้นักเรียน (ดอกกุหลาบแพง เลยหาดอกอื่นๆ มา ร่วมถึงดอกหญ้า)
ครูมะนาวบอกทุกคนว่า “นักเรียนมีคุณค่าสำหรับครูนะ” และแจกดอกไม้
ครูอยากให้นักเรียนทุกคนรู้ว่ามีคน "มองเห็น" เขาอยู่
วันนั้นครูชวนนักเรียนคุยกันเรื่องความรักที่ทั้งสมหวังและผิดหวังจากประสบการณ์ของเขา
เนื่องจากครูสอนภาษาไทย เลยเชื่อมโยงและเปรียบเทียบวรรณคดีกับชีวิต
(แต่วิชาอื่นอาจจะลองเชื่อมแบบอื่นเลย เช่น วิทย์กับลักษณะดอกไม้/สังคมกับสัญลักษณ์ความหมาย)
ผลลัพท์ที่มองเห็ฯ : เด็ก ๆ มีรอยยิ้ม + ท้ายคาบ มีเด็กถ่ายรูปดอกไม้ที่เราให้หลายคนและเขียนในเฟสว่า “ครูก็มีคุณค่าสำหรับหนู”
2) ล้อมวงเขียนข้อดี
ครูมะนาวสละเวลาเกือบ 1 คาบ (อีกแล้ว! ^^) ในการพยายามสร้าง self-esteem ของเด็กที่ดาวน์มากๆ ให้กลับคืนมา
ผลลัพท์ : เด็กที่เคยดาวน์ กลับดูใจฟู เห็นว่าจริง ๆ แล้วเพื่อนเห็นคุณค่าในตัวเขา
3) ภาพใบไม้แทนอารมณ์
ครูมะนาวชวนเด็ก ๆ ออกไปข้างนอกเพื่อทำกิจกรรม "สะท้อนความรู้สึก" จากใบไม้
ผลลัพท์ : กิจกรรมอาจจะดูสั้น ๆ ไม่มีอะไร แต่จากการแชร์ของนักเรียนทำให้รู้จักเขาลึกขึ้นมาก ๆ รู้ความรู้สึก รู้ความคิด
** มีนักเรียนคนนึงที่ครูเห็นว่าไม่รักน้องตัวเองเลย แต่เขากลับทำรูปเต่าสองตัวที่แทนตัวเขากับตัวน้อง เป็นการบอกรักในรูปแบบของเขา จากปกติที่ไม่ได้มีโอกาสแสดงออก <3
สุดท้าย
ครูมะนาวเชื่อว่า..
ห้องเรียนที่มีชีวิตและมีความรู้สึก เป็นห้องเรียนที่ทุกคนจะจดจำ
ครูเคยสรรค์สร้างเกมต่าง ๆ นักเรียนสนุกมาก ได้ความรู้ความเข้าใจ แต่ไม่สามารถเข้าถึงอารมณ์ลึก ๆ ของเด็ก ๆ ได้
การเตรียมการสอนที่มีความหมายไม่จำเป็นต้องเล่นใหญ่ อลังการ หรือ ราคาแพง
เพราะสื่อการสอนที่สร้างสรรค์อยู่ที่ผลกระทบที่ผู้เรียนได้รับ ว่าสิ่งที่เขาได้เรียนรู้คืออะไร
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!