
กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของค่ายแนะแนวการศึกษา ที่ผมได้ไปร่วม ผมได้เอาเนื้อหาของคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี บางส่วนลงไปสอน เพื่อให้น้อง ๆ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ได้ Sense ของการเป็นเด็กบัญชี ซึ่งผมรับผิดชอบในส่วนของ Logistics and Supply Chain เลยเลือกเอาเนื้อหาของวิชา Quantitative Analysis for Business (การวิเคราะห์เชิงปริมาณทางธุรกิจ) มาสอน
เนื้อหาที่เลือกมา คือ กำหนดการเชิงเส้น (Linear Programming) ซึ่งเคยมีสอนในวิชาคณิตศาสตร์ หลักสูตร 51 (ฉบับก่อนปรับปรุง) เนื้อหาจะประมาณว่า สมมติว่าเราเป็นธุรกิจ ต้องการกำไรสูงสุด ซึ่งเกิดจากรายได้ที่มากหักต้นทุนที่น้อยที่สุดที่เป็นไปได้ ซึ่งจะถูกเขียนในรูปของสมการ หลาย ๆ สมการ มีตัวแปรที่ต้องคำนึงถึงหลายตัว
ก็เลยตัดสินใจว่าทำเป็นกิจกรรมไปเลยละกัน เป็นเกมวิ่งเก็บของรอบโรงเรียน สมมติว่าห้องเรียนเป็นร้านขนม-โกดัง (Warehouse)ของเรา เราต้องขับรถ(วิ่ง)ไปรับวัตถุดิบจากแหล่งต่าง ๆ ซึ่งในขณะเดียวกันเพื่อนของเราก็วิ่งไปหยิบด้วยในเวลาเดียวกัน ถามว่าทำไมต้องวิ่ง เพราะแต่ละแหล่งวัตถุดิบแต่ละที่ มีทั้งของดีของไม่ดี ใครวิ่งไปได้ก่อน ก็เอาของดีไป ส่วนใครวิ่งไปถึงช้าก็เอาของแย่ไป แต่ใช่ว่าจะให้หยิบของจริง ๆ ผมก็ทำเป็นกระดาษแบบนี้

ซึ่งวัตถุดิบที่ผมให้เก็บมีถึง 6 อย่าง แต่ละอย่างก็เพิ่มมูลค่า ให้แก่ขนมของเราไม่เท่ากัน ฉะนั้นเด็ก ๆ จะได้ข้อมูลก่อนว่า อะไรที่ได้เกรดสูง ๆ แล้วให้มูลค่าเยอะก็ควรไปหยิบก่อน นอกจากผมแอบเพิ่มตัวแปรค่าขนส่งเข้าไป ผู้เรียนต้องบันทึกด้วยว่าเขาเดินทางจากไหนไปไหน ฉะนั้นเขาต้องคิดให้ดีว่าควรลำดับยังไงเพื่อให้ต้นทุนค่าเดินทางต่ำสุด

สถานที่ที่ผมไปแปะกระดาษก็ทั่วโรงเรียนแหละครับ บางอันก็แปะสูง ใกล้ๆ เพดาน เพื่อเป็นตัวแทนของSupplierที่เราต้องพึ่งพิงการขนส่งทางอากาศ บางอันก็แปะใกล้ ๆ บ่อบัว เพื่อเป็นตัวแทนของSupplierที่เราต้องพึ่งพิงการขนส่งทางน้ำ หรือแม้แต่บางอัน ผมก็เอาไปแปะที่หลังของผู้ช่วยสอน (Teaching Assistant:TA) ของผม ให้เขาวิ่งหนี แล้วให้เด็ก ๆ ตามจับให้ได้ เพื่อเป็นตัวแทนของSupplierที่เราต้องพึ่งพิงการขนส่งทางมอเตอร์ไซค์

รวมทั้งผมมีคะแนนโบนัสใครเก็บครบแล้วกลับถึงเร็วสุด ได้คะแนนพิเศษไป จำได้ว่าคาบนั้นสนุกมาก จากนั้นมาสรุปรวบยอดกัน ว่าใครหยิบอะไรได้เกรดอะไรบ้าง แต่ละอันมูลค่าเท่าไหร่ แล้วเดินทางจากไหนไปไหน ผมตั้งคำถามว่า “แล้วในการขนส่งนี้มีตัวแปรอะรที่ต้องคำนึงถึงบ้างเพื่อให้เรามีกำไรมากที่สุด?“ ผู้เรียน ก็ตอบมาหลายมิติมาก ๆ ทั้ง มูลค่าวัตถุดิบ, ค่าขนส่ง, ระยะทางระหว่างสถานที่, ตัวแปรด้านเวลาที่ใช้ในการเดินทาง, เวลาในการวางแผน เป็นต้น ซึ่งพอมาคิดด้วยกันปรากฏว่ามีมากถึง 164 ตัวแปรที่เขาต้องคิด ซึ่งในโจทย์/ข้อสอบที่เขาต้องเจอ เขาเจอแค่ 2 ตัวแปรในระดับมัธยมศึกษา และไม่เกิน 20 ตัวแปรในระดับมหาวิทยาลัย ผมก็เลยเขียนสมการและกราฟที่ใช้แค่ 2 ตัวแปรให้ผู้เรียนดู ซึ่งเด็ก ๆ คิดต่อยอดว่าแล้วถ้าเป็น 100 กว่าตัวแปรที่หามาจะเขียน/วาดกราฟยังไง ซึ่งผมก็ขยายความต่อว่าเดี๋ยวนี้มันมีโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยแล้ว
ซึ่งกิจกรรมนี้นอกจากสอนคณิตศาสตร์เรื่องกำหนดการเชิงเส้นแล้ว ผู้เรียนก็เริ่มมี Sense ของการทำธุรกิจมากขึ้น แม้จะเป็นธุรกิจเล็ก ๆ ที่เขาทำไปขายตลาดนัด แต่จาก Feedback ผู้เรียนเขาก็บอกว่าเขาเริ่มคิดตัวแปรที่เจอจากกิจกรรมมากขึ้นทำให้ มีกำไรเพิ่มขึ้นครับ
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!