
ข้างต้นที่เกริ่นไปเเล้วว่าให้เราเรียกความสนใจจากผู้เรียน ประถมศึกษาตอนปลาย เเละมัธยมศึกษาตอนต้น โดยการเล่าเรื่องของโทมัส อัลวา เอดิสัน ที่มีฉายาตรงกับหัวข้อเรื่อง อย่าง พ่อมดเเห่งเมนโลพาร์ท ว่าเขาได้มาอย่างไร
เมื่อเล่าจบเเล้วก็มาเริ่มเนื้อการเรียน ตั้งคำถามกับเด็กนักเรียนว่า โทมัสคนนั้นมีวิธีการอย่างไร? ถึงทำให้เขาต่อวงจรไฟฟ้าสำเร็จ เเล้วสามารถใช้หลอดไฟที่ซื้อมาจากเจ้าของโดยที่เจ้าของไม่ให้จุดกำเนิดไฟฟ้า หรือสิ่งที่จะทำให้เขาใช้หลอดไฟดวงนั้นได้เลย
หลังจากนี้คือการเริ่มเนื้อหา ซึ่งจะมีศัพท์ใหม่ที่เด็กไม่รู้ เวลาที่จะเริ่มสอนเราต้องบอกไปก่อนว่า ศัพท์คำนี้หมายความว่าอย่างไร เเละให้จดลงในสมุดของตัวเอง
พออธิบายมาถึงศัพท์ที่เราบอกความหมายไปก่อนหน้านี้ เด็กก็จะเปิดไปในสมุดที่ตัวเองจดเเละทำความเข้าใจเองอย่างถูกต้อง
ใครไม่เข้าใจตรงไหนให้ถามเลย สอนให้เด็ก ๆ รู้จักตั้งคำถาม เพราะการสังเกตุเเละการตั้งคำถามนั้น เป็นกระบวนการทางวิทยาศาสตร์เช่นกัน ให้เด็กถามในสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ ทั้งนี้ตัวผู้สอนเองก็ต้องรู้จักใจเย็นเเละให้คำตอบที่เขาสงสัยให้ชัดเจน ตัวผู้สอนต้องทำตัวให้ตื่นอยู่เสมอ เต็มที่กับการสอน
เมื่อเด็ก ๆ เข้าใจถึงเเก่นเเท้ของเเหล่งกำเนิดไฟฟ้าเเล้ว
ก็บอกต่อว่า คาบหน้าเราจะมีการทดลองเกิดขึ้นในห้อง โดยที่ครูจะให้นักเรียนทุกคนทดลอง เเละเพื่อน ๆ สามารถช่วยเหลือเพื่อนได้เช่นกัน เเละใครที่บอกครูได้ว่าในการทดลองนั้นมีอุปกรณ์อะไรบ้างครูจะมีรางวัลให้ เป็นการทิ้งท้ายกับนักเรียนได้น่าสนใจ เพราะนักเรียนจะให้ความสนใจกับคาบเรียนต่อไป ซึ่งรางวัลที่ล่อตาล่อใจนั้นจะทำให้เด็กบางคนไปค้นหาข้อมูลมาล่วงหน้าเเละทบทวนด้วยตัวเอง โดยที่ครูอย่างเราไม่ต้องไปบังคับนักเรียนของเราให้ทบทวนด้วยซํ้าไป
การทำให้วิทยาศาสตร์น่าสนใจเป็นสิ่งที่ดี เพราะวิชานี้ต้องควบคู่กับการทดลองเสมอ เเละการทดลองทำให้เรารู้ถึงสิ่งใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น เเม้ว่ามันไม่สำเร็จก็ตาม อย่างน้อยๆ เราก็รู้ว่าในร้อยพันวิธีที่เราทำมานี้มันไม่สำเร็จ ดังนั้นต้องมีวิธีในหมื่นที่จะทำให้การทดลองของเราสมบูรณ์ได้ เหมือนดั่งโทมัส เอดิสัน ที่ไม่เคยท้อในการทดลองของเขาเลย เเม้ว่าจะมีคนบอกว่ามันไม่สำเร็จก็ตาม
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!