
หลายอาทิตย์ที่ผ่านมากับการสอนออนไลน์(ต้องแจ้งก่อนว่า รร.เรานักเรียน เรียนแบบออนแฮนด์เป็นหลัก)..เราเจอปัญหาที่ว่าเรียนออนไลน์แล้วนร. ไม่ตอบคำถาม ไม่ได้ฝึกพูด เราเรียกตอบบ้าง คนเดิมๆตอบบ้าง แถมยังไม่เข้าเรียนและลอกใบงานมาส่งอีก
เราเลยมานั่งคิดกับตัวเองว่า เอ้อ... ทำไมเด็กต้องมาเปิดไมค์ตอบเราอะในเมื่อมือเค้าก็ต้องเขียนใบงาน แล้วเค้ายังต้องตอบคำถามครูอีกเหรอ
เราคิดแม้กระทั่งว่าจริงๆแล้วเราให้เด็กทำใบงานทำไม(จริงๆเราให้ไม่เยอะและพาทำตลอด) เค้าเอาเวลาที่ต้องเข้าเรียนกับเราไปปั่นใบงานดีกว่าไหมอาจได้หลายวิชาด้วย หรือเขาเองก็มีงานต่างๆที่ต้องทำมากมาย... และเราก็ได้คำตอบว่า
.. การที่เราให้เด็กทำใบงานเนี่ย เราแค่ต้องการทราบว่าเด็กได้เรียนรู้ ได้ฝึกทำ เข้าใจ และสามารถนำไปใช้ได้จริงๆ.... ด้วยความที่ตัววิชาเป็นภาษา การวัดผลประเมินผลไม่ได้อยู่แค่การเขียนเท่านั้น แต่คือการพูดด้วย
เราเลยปิ๊งงไอเดียขึ้นมาว่า.. ถ้าเด็กที่เข้าเรียนกับเราครบ และตอบคำถามในคาบเนี่ย จริงๆเราก็วัดและประเมินผลได้แล้วนี่นา.. มันน่าจะทดแทนใบงานสรุปของเราได้สิ เลยลองตั้งกฎว่า นักเรียนที่ เข้าเรียนและตอบคำถามของคุณครูทุกคาบ (ต้องตอบด้วยนะ) จะไม่ต้องทำใบงานสรุป และเราจะประกาศรายชื่อเป็นสัปดาห์ๆไป ยิ่งไปกว่านั้นถ้าสะสมคะแนนตอบคำถามได้20คะแนนสามารถมาแลกไม่ต้องทำใบงานได้อีกต่างหาก(นักเรียนต้องเข้าใจและทำได้แล้วจริงๆถึงจะสามารถตอบคำถามออกมาได้)
ผลของสัปดาห์แรก เราค้นพบว่าห้องเรียนไม่ใช่ป่าช้าอีกต่อไป นักเรียนรอที่จะตอบคำถามมากๆ เราได้พบว่าอ๋ออออ นักเรียนคนนี้ยังไม่เข้าใจเรื่องนี้เลยนะ ได้สอนพื้นฐานเพิ่ม ได้ฟีดแบคเพิ่ม ดึงนักเรียนที่หายยยไปเลยกลับเข้ามาในห้องเรียนได้ จากห้องละ(ส่วนใหญ่)ไม่ถึง11-12คนที่เข้าเรียน ก็เพิ่มขึ้นมาแบบ 15-17คน นักเรียนที่เข้าเรียนไม่ได้จริงๆก็จะลา และพยายามตามมากๆ นักเรียนตื่นเต้นมากกับการตอบและรอคอย การช่วยกันเพราะบางทีเราบอกว่า ถ้าไม่ได้ทุกคนไม่ผ่านนะ นักเรียนก็จะช่วยกัน นักเรียนที่ไม่เคยตอบเลยยแบบเลยยยยยยยจริงๆ
ก็เปิดไมค์เพื่อรักษาสิทธิ์ตัวเองและบอกว่าครูครับๆครูยังไม่ถามผม ผมยังไม่ได้ตอบเลย
บรรยากาศห้องเรียนคือทุกคนแย่งกันตอบ บางคนถึงกับศึกษาบทเรียนมาก่อน
หน้าที่ของเราคือพยายามตั้งคำถามและกระจายให้เด็กทุกคนได้มีส่วนร่วม... ได้ตอบ และห้องเรียนจะเหมือนห้องเรียนมากขึ้นเรื่อยๆ
ทั้งนี้ทั้งนั้น นี่คือสำหรับสัปดาห์แรก ผลตอบรับ ดีมาก เราไม่อาจการันตีได้ว่าจะดีทุกสัปดาห์ไหม แต่จะอัพเดทเรื่อยๆ
เราไม่รู้สำหรับคนอื่นจะถูกต้องไหม แต่เราแค่อยากให้นักเรียนเราได้ตั้งใจฟังและเข้าใจจริงๆ เราพบว่านักเรียนตั้งใจฟังเพิ่มขึ้นแบบ60%เลย เพราะเค้ารอที่จะตอบ และถ้าเค้าจะตอบให้ได้เค้าต้องเข้าใจ ปกตินักเรียนจะลุกไปต้มมาม่าและหายไปนาน ล่าสุดคือครูๆ ผมต้มมาม่ามารอแล้ว เนี่ยมัวแต่ฟังครูลืมกินเลย ต้องฟังเพราะจะแย่งตอบเนี่ยแหละ บางครั้งเราถามเค้าจะบอกว่าเมื่อกี้หนูกินข้าวมา หลุดไปนู่นนี่มาแต่ครั้งนี้คือถามมาเถอะถึงจะเดินแต่ก็จะฟังงง และพร้อมตอบมาจนถึงกับต้องพิมพ์มาว่า ขอข้อนึงงครูตอบไม่ทันเพื่อน... เพื่อนตอบไวเหมือนสายฟ้าเลยครู
อยากแชร์ไว้เผื่อเป็นไอเดียให้ครูท่านอื่นนำไปปรับใช้ตามบริบทห้องเรียนของตนเอง
ที่สำคัญอย่าลืมmake sureว่าใบงานที่เหลือต้องได้ฝึกเขียนและอ่าน...ทักษะอื่นยังคงต้องได้ฝึกให้ครบถ้วนด้วยค่ะ
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!