กิจกรรมนี้ได้ไอเดียมาจากการเล่นจรวดกระดาษสมัยเด็ก มาประยุกต์เป็นกิจกรรมที่เหมาะสำหรับช่วงเวลาที่เรียน Onsite ที่โรงเรียน เพราะนักเรียนจะได้ทำกิจกรรมเป็นกลุ่มร่วมกันในสถานที่โล่ง กว้าง เนื่องจากปีนี้ต้องสอนออนไลน์อย่างเดียวเลย จำได้ว่าปีก่อน ๆ ตอนเรียนที่โรงเรียนได้ให้นักเรียนทำกิจกรรมนี้ แต่ในช่วงที่ทำกิจกรรมไม่ได้บันทึกภาพเอาไว้ เลยจะขออธิบายรายละเอียดเป็นข้อ ๆ นะครับ

ขออนุญาติใช้ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต ในการทำปกประกอบและภาพอื่น ๆ ในการอธิบาย

• ครูแจกกระดาษให้นักเรียนคนละ 1 แผ่น แล้วให้นักเรียนเขียนความฝันของตัวเองลงในกระดาษ เช่น หมอ ตำรวจ สถาปนิก นักการตลาด นักร้อง ฯลฯ

• เมื่อเขียนเสร็จแล้ว ให้นักเรียนพับกระดาษเป็นจรวด

• ครูให้นักเรียนยืนล้อมเป็นวงกลม โดยหันหน้าเข้าด้านในของวงกลม

• นักเรียนร่อนจรวดเข้าไปในวงกลมนั้น (โดยหลับตาขณะร่อนจรวด)

• นักเรียนตามหาจรวจของตนเอง ใครหาเจอแล้วนั่งลง (ในช่วงนี้จะเกิดความวุ่นวายกันพอสมควรเพราะนักเรียนแต่ละคนต่างหาจรวดของตนเอง เมื่อบางคนหยิบได้ของเพื่อนก็จะวางไว้ทีเดิม ทำให้หาไม่เจอของตนเองสักที)

• เมื่อนักเรียนทุกคนได้จรวดของตนเองแล้ว กลับมานั่งทีเดิมตามปกติ

• ครูสุ่มตัวแทนนักเรียนออกมาพูดแสดงความรู้สึก และบอกว่าได้เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมนี้บ้าง

• ครูสรุปกิจกรรมว่า : ตอนที่นักเรียนหาจรวดถ้านักเรียนหยิบจรวดขึ้นมา 1 ลำ ถ้าไม่ใช่ของตนเอง นักเรียนก็แค่นำจรวดนั้นไปคืนเจ้าของ ถ้าทำแบบนี้แล้วการหาจรวดก็จะใช้เวลาไม่เกิน 1 นาที กิจกรรมนี้นอกจากจะให้ความสนุกสนานแล้ว ยังให้ข้อคิดอีกว่า การที่เราตามหาความฝัน หรือทำตามเส้นทางเพื่อไปสู่ความฝันนั้น บางคนอาจจะทำได้ยาก บางคนอาจจะทำได้ง่าย ในชีวิตจริงเราจะเจอกับปัญหาและอุปสรรคมากมาย (เหมือนเราหาจรวด) กว่าจะค้นพบความฝัน กว่าจะทำมันได้สำเร็จ เราคงหมดแรง เมื่อเราท้อ เราเหนื่อย เพื่อน ๆ พ่อ แม่ หรือคนสำคัญ จะยังอยู่ข้างเราเสมอและพร้อมจะสนับสนุนเราเสมอ ในทางกลับกันถ้าเรามีโอกาสที่จะสามารถช่วยเพื่อนได้ก็จงลงมือช่วย อย่าทำเป็นนิ่งเฉย ปล่อยให้เพื่อนสู้เพียงลำพัง เหมือนกับการตามหาจรวดกระดาษเนี่ยแหละ