
เด็กในวัยอนุบาลเป็นวัยที่มี Egocentric ที่ค่อนข้างสูงหรือแม้แต่ผู้ใหญ่บางคนก็ยังหนีไม่พ้นวิกฤตนี้ เราจึงนึกขึ้นมาได้ว่าแม้แต่หินผาที่แข็งแกร่ง สักวันนึงกลับต้องกลายเป็นธุลี ดังนั้นคนเราจะต้องมีการปรับตัว เรียนรู้ เห็นคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ เพื่อการอยู่ร่วมกับผู้อื่น
ก่อให้เกิดกิจกรรม Mud painting ที่จะเปิดโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้การเปลี่ยนแปลงและการดูดซึมของดิน ถ่ายทอดออกมาผ่านผลงานศิลปะ

เริ่มจากให้เด็ก ๆ ไปหาอุปกรณ์ที่จะใช้ในการทำพู่กัน ซึ่งของแต่ละคนก็จะมีลักษณะที่แตกต่างกัน หลังจากทำกิจกรรมพบว่ายิ่งเราพันแน่นและแคบเท่าไหร่จะยิ่งมีคุณสมบัติใกล้เคียงพู่กันมากขึ้น

จากนั้นให้เด็ก ๆ ช่วยกันผสมดินกับน้ำให้มีลักษณะเหลว ซึ่งขณะทำเด็ก ๆ บอกว่าต้องใส่น้ำเข้าไปอีก มันถึงจะเป็นนะคุณครู เมื่อเตรียมดินเสร็จแล้วเราก็เริ่มลงมือกันเลย

เด็ก ๆ ก็เริ่มละเลงโคลนลงไปบนผืนผ้าพร้อมกับเสียงประกอบอย่างออกรสออกชาติ ซึ่งเราก็จะได้พบกับจินตนาการของแต่ละคนรวมถึงพัฒนาการ ความพร้อมที่เขาแสดงออกมา

ทะแด่มมมมม นี่คือผลงานที่เด็ก ๆ และครูได้รังสรรค์ขึ้นมา เหนือสิ่งอื่นใดสิ่งที่เราไม่ได้คาดหวังก็เกิดขึ้นเมื่อเด็ก ๆ ที่อยู่อีกฝั่งนึงของผ้าตะโกนบอกว่า "หนูจะวาดตามรอยบ้าน" "น้องเวียร์วาดต้นไม้ตามคุณครู" เราก็เอะใจ มันเห็นเงาเหรอ ก็เดินไปดู OMG ไม่คิดว่าเด็กจะว้าวได้ขนาดนี้

นี่คืออีกฝั่งที่เด็กได้เรียนรู้เรื่องแสงและเงาผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเอง (Constructionism) ในฐานะที่เป็นผู้ร่วมสังเกตและเฝ้ามองพัฒนาการเป็นอะไรที่ Wowww และประทับใจมาก
เมื่อย้อนกลับมาดูเรากลับพบว่า ตัวเราได้ยึดสิ่งที่เรียกว่าอัตตามากจนเกินไป จนลืมนึกถึงมุมมองของผู้อื่น แม้กระทั่งเด็กตัวเล็ก ๆ ดังนั้น จงเปิดใจ เรียนรู้การมีอยู่ของตนเองและผู้อื่น ด้วยความเคารพแล้วเราจะพบกับความงามที่หลากหลาย
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!