
ใครไม่เคยถูกบูลลี่ยกมือขึ้น! ![]()
~
ช่วงนี้มีปัญหาการบูลลี่กันในรร.และการล้อเลียนเด็กผู้ชายที่ชอบสีชมพู และมักเล่นกับเด็กผู้หญิงบ่อยๆ
โฮมรูมวันนี้จึงชวนนร.มาผ่อนคลายด้วยการปั้นสัตว์ที่ตัวเองชอบคนละ 1 ตัว![]()
พอปั้นเสร็จ มอบภารกิจให้นักเรียนในห้อง ภารกิจนี้ง่ายมาก มีเงื่อนไขดังนี้
♡ เด็กๆจะต้องดูแลสัตว์เลี้ยง (ดินน้ำมัน) เหล่านี้อย่างดี ให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ในระยะเวลา 2 อาทิตย์นี้
♡ ทุกครั้งที่เด็กๆพูดให้เพื่อน หรือใครก็ตามเสียใจหรือพูดหยาบคาย เด็กๆจะต้องนำดินสอมาจิ้มที่สัตว์เลี้ยงของตัวเอง 1 ครั้ง
♡ใครที่สัตว์เลี้ยงมีสภาพสมบูรณ์ดีที่สุด จบภารกิจจะได้รับรางวัลพิเศษจากครู ![]()
♡ กติกานี้รวมถึงตัวครูด้วย ถ้าจะแก้ปัญหานี้ ครูก็ต้องเริ่มจากตัวเองด้วยเหมือนกัน ![]()
นักเรียนฟังแล้วดูเหมือนง่าย บอกมันก็แค่ดินน้ำมัน เลยได้อธิบายให้ฟังว่า สิ่งที่เราปั้น มันบอกถึงสภาพจิตใจ อารมณ์ และความรู้สึกของเรา ณ ขณะนี้ สิ่งนี้จึงเป็นตัวแทนของเรานั่นเอง ![]()
ทุกครั้งที่นักเรียนพูดให้เพื่อนเสียใจ เพื่อนก็รู้สึกเหมือนมีดินสอมาทิ่มแทงทุกครั้ง คนไม่พูด หรือเขายิ้มกลบเกลื่อน ไม่ได้แปลว่าเขาไม่รู้สึกอะไรนะคะ ![]()
2-3 วันผ่านไป นักเรียนบางคนที่เคยว่าเพื่อน หรือบูลลี่เพื่อน ก็ระมัดระวังคำพูดไม่ให้กระทบกระเทือนจิตใจเพื่อนมากขึ้น การพูดคำหยาบ การด่าว่ากันน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เด็กๆต่างแวะเวียนมาดูแลและเฝ้าสังเกต สัตว์เลี้ยงดินน้ำมันของตัวเองที่ตั้งไว้บนชั้นอย่างดี
ครูแอบชำเลืองมองรูปปั้นดินน้ำมันของแต่ละคน (รวมถึงของครู) ก็มีร่องรอยดินสอกันนิดหน่อย บางคนไม่มีร่องรอยใดๆเลยก็มี
ครูเองก็หวังว่า นร.จะเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น เห็นใจและเมตตาผู้อื่น เหมือนที่เราเมตตาตัวเองนะคะ ![]()
ปัญหาบูลลี่แก้ได้ ถ้าเรามีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น รอติดตามผลกันในสัปดาห์หน้านะคะ ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
.
#ห้องเรียนครูล้ำGenderDiversity

แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!