
ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องเรียนศิลปะ
ในวันสุดท้ายของการเรียน เปิดสวิตไฟ
และพบกระดาษเหลือใช้
ที่รองรับเม็ดสีที่กระเด็นออกมาระหว่างการทำงาน
แผ่นนี้...ถูกวางทิ้งไว้
แม้จะเกิดจากความไม่ได้ตั้งใจ
แต่ความงามก็ได้เกิดขึ้นแล้ว...
ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องเรียน...
ในวันสุดท้ายของการเรียน
หยิบจับ สิ่งของที่ถูกทิ้งไว้ให้เข้าที่เข้าทาง
เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้ามา...
เด็กชายที่เราคุยกันนับครั้งได้...
เด็กชายผู้ที่ดูร่าเริงแต่ก็ดูมีความเศร้า
เด็กชายยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ...
ในช่วงเวลาที่ปราศจากสภาวะจำยอม
สายตาของผู้คนและสังคมรอบตัว
ความรู้ ความสำเร็จ
อาจวัดได้ด้วยวุฒิด้วยคะแนน
แต่ความเติบโตและความสวยงามภายในนั้น
ต้องรอจังหวะและเวลาจึงจะมองเห็น...
แม้ว่าเด็กชายคนนี้จะไม่มีโอกาสได้อยู่ที่นี่อีกแล้ว ...
แต่ฉันก็ยังดีใจ....
ที่ได้มีโอกาสมองเห็นความงดงามที่เกิดขึ้น
จากความเปลี่ยนแปลง
บางครั้งความผิดพลาดบางอย่างก็เป็นแรงผลักดัน
ให้ได้เห็นคุณค่าในสิ่งที่มี...
สีสันมากมายที่สาดเข้ามาในชีวิต...
เม็ดสีที่เกิดจากความตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ
ในวันนี้ได้สร้างให้กระดาษแผ่นนี้
มีเสน่ห์ในแบบที่จะเป็น.....
จงมีความสุข เติบโต สวยงามให้เต็มที่
ในที่ ที่จังหวะและโอกาสได้พาเธอไป...
#บันทึกครูโบว์
#เราสอนเด็กเด็กก็สอนเรา
#วันสุดท้ายของการเรียน
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!