
ความจริงประการหนึ่งในสังคมยุคนี้ที่เราต้องยอมรับ คือ ความเจ็บปวดกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตเคยไหม เวลามีเด็กมาแสดงความเจ็บปวดให้เราเห็น “ไม่มีคนเข้าใจ ทนไม่ไหวอีกแล้ว หาทางออกไม่ได้” สิ่งที่เรามักตอบโต้ในใจ “ไม่เห็นเป็นไร เรื่องแค่นี้เอง”
ทุกการตัดสินของเราว่าสิ่งที่เด็กกำลังเจอนั้นไม่สำคัญ อาจเป็นการทอดทิ้งเด็ก ๆ ในวันที่เขาต้องการเราที่สุด พวกเราอยากชวนคุณครูมาเปิดมุมมอง เรียนรู้ไอเดียดี ๆ กับ 10 วิธีพูดคุย เมื่อโลกติดลบและเลวร้ายสำหรับเด็กจาก ภก.ณภัทร สัตยุตม์ นักจิตบำบัดความคิด พฤติกรรมและนักพฤติกรรมศาสตร์
1 เรื่องเล็กของผู้ใหญ่ อาจเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเด็ก
ย้อนกลับไปตอนเรายังเด็ก แค่ทำดินสอ ปากกาหาย ทะเลาะกับเพื่อนสนิท เราก็ไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว จงใช้มุมมองแบบเดียวกับเด็กในการมองขนาดของเรื่องเล่า ทุกคนจะเห็นปัญหาในอัตราส่วนเดียวกัน
2 ทุกคนต่างเคยมีคำว่า “ครั้งแรก”
เราต่างเคยอายุ 10 ครั้งแรก 20 ครั้งแรก 30 ครั้งแรก และตื่นเต้นกับทุก ๆ ครั้งที่เลขอายุตัวหน้าเปลี่ยนไป แต่ละวันมีสิ่งใหม่ ๆ เกิดขึ้น ตัวเราวันพรุ่งนี้ก็ยังมีเรื่องที่เป็น “ครั้งแรก” เข้ามาตลอด เด็ก ๆ ก็เช่นกัน เราจึงควรจับมือและก้าวข้ามการเปลี่ยนแปลงไปกับพวกเขา
3 ไม่เข้าใจ…แต่อยากเข้าใจ
เพราะเราไม่ได้อยู่ตรงนั้น เราจึงไม่มีวันเข้าใจสิ่งที่เด็กกำลังรู้สึกสุข - เศร้า - เหงา - ทุกข์ครบ 100% อยู่แล้ว แต่เราพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกได้โดยไม่ต้องตัดสินว่าถูกหรือผิด
4 ไม่ต้องมีคำตอบทุกเรื่อง ไม่ต้องมีทางออกเดี๋ยวนั้นก็ได้
เรามักชินกับการเจอปัญหา แล้วพยายามหาวิธีแก้ทันที แต่บางทีการแก้ปัญหาให้รวดเร็วก็ไม่ใช่ทุกอย่าง หากยังแก้ปัญหาไม่ได้ ลองเปลี่ยนมาใช้เวลารับฟัง ทำความเข้าใจ อาจเป็นยาใจที่ยิ่งใหญ่ของเด็กแล้วก็ได้
5 ยอมรับว่าแย่ก็คือแย่ กำหนดขนาดเพื่อตั้งหลักแล้วจัดการต่อ
ชวนเด็กปรับเปลี่ยนวิธีมองโลก ให้มอง “ตามความเป็นจริง” ไม่มองโลกเล็กเกิน ใหญ่เกิน ไม่มองว่าโลกมีแค่ขาวหรือดำ ผิดหรือถูก จงมองโลกตามความเป็นจริงตามขนาดที่เป็นจริง เราจะกำหนดขนาดความทุกข์ได้ ไม่ให้ทรมานมากจนเกินไป
6 ความหวังเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เรายังอยู่ได้ในโลกที่เลวร้าย
สิ่งที่จะช่วยให้เราทบทวนและรักษาความหวังไว้ได้ คือ (1) Personal สิ่งนี้จงใจเกิดขึ้นกับเราคนเดียวบนโลกนี้ไหม (2) Permanent สิ่งที่เกิดขึ้นนี้เกิดถาวรหรือชั่วคราว (3) Pervasive สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ เมื่อสิ่งหนึ่งพัง จะทำให้ทุก ๆ อย่างพังตาม ๆ กันไปจริงไหม
7 การมองบวกไม่ใช่การมองโลกเกินจริงอย่างที่คิด
เราเคยชินกับการโดนบอกให้ “มองโลกในแง่บวก” แต่ไม่รู้ว่านิยามจริง ๆ ของมันคืออะไร การมองโลกแง่บวก ณ ที่นี้ หมายถึง เราสามารถมองเห็นความคิดอื่น ๆ เป็นทางเลือกได้หลากหลาย และเลือกความคิดที่เป็นประโยชน์กับชีวิตเรามากกว่าได้ บนพื้นฐานของความเป็นจริง
8 ไม่มีทางเลือกที่ดีที่สุด มีแต่ทางเลือกที่มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย
ลองช่วยเด็กหาทางออกจากปัญหาด้วยคำถามเหล่านี้ “เรามีทางเลือกอะไรบ้าง” “แต่ละทางมีข้อดีและข้อเสียอย่างไร” จะทำให้เห็นว่าชีวิตของเรา มีทางเลือกเสมอ แต่จะไม่มีทางเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุด ทำได้แค่มุ่งไปยังทางเลือกที่มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย
9 ยืดหยุ่นที่จะคิด ใจดีกับตัวเอง พักไปทำเรื่องอื่นบ้าง
ชีวิตคนเรามีหลายบทบาท เป็นนักเรียน เป็นเพื่อน เป็นลูก การโดนใครสักคนบอกว่า เราเรียนไม่เก่ง ไม่ได้หมายความว่าเราจะเป็นเพื่อนที่ไม่ดีไปด้วย เราไม่จำเป็นต้องกลายเป็นทุกอย่างตามคนอื่นพูด การชวนให้เด็ก ๆ ยืดหยุ่น หยุดพักจากการคิดบ้าง เป็นสิ่งที่ดี แล้วค่อยกลับมาเผชิญหน้าใหม่เมื่อพร้อม
10 เมื่อต้องพบเจอสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ไม่ต้องฝืน
บางปัญหามักมีสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุม ถ้าลงมือทำแล้วไม่มีอะไรดีขึ้น ลองตั้งหลัก แล้วสังเกตว่า อะไรที่เราควบคุมไม่ได้บ้าง เรากำลังลงแรงไปกับสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้หรือเปล่า เด็กอาจกำลังเสียเวลาต่อสู้กับสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้อยู่ ซึ่งเราไม่จำเป็นต้องไปฝืนเปลี่ยนมัน แค่ลองปรับตัวอยู่กับมันให้ได้
พวกเราหวังว่าคุณครูจะสามารถนำ 10 วิธีคุยกับเด็ก ไปปรับใช้ในวันที่เด็ก ๆ กำลังเจอโลกที่เลวร้ายได้น้า
ตามไปอ่านบทความต้นทางได้ที่ 👉 https://www.eef.or.th/article-as-a-child-it-hurts-220722/
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!