
กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของ insKru Festival 2023 ตอน ริเร่ิมสร้างฉัน เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2566 เราเปิดพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนเพื่อเชื่อมโยงเครือข่ายครู แลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ให้แก่กัน เพื่อจัดการเรียนรู้ที่มีความสุขและมีความหมาย

งานนี้คุณครูที่เข้าร่วมกิจกรรมได้เรียนรู้ วิธีการ ทัศนคติ และแนวคิดที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ จากการแชร์ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในแต่ละโรงเรียนที่ทดลองทำจนประสบความสำเร็จ คุณครูได้รับแรงบันดาลใจในการจัดการเรียนรู้ที่มีความหมาย ด้วยวิธีการที่หลากหลาย เช่น การทำให้เด็กเรียนรู้ผ่านการลงมือทำ การผสมผสานระหว่างวิชาการและทักษะอาชีพ การใช้ชุมชนเป็นฐาน เป็นต้น
ประเด็นน่าสนใจจากโรงเรียนบ้านน้อย ปรึกอุทิศ จ. พิจิตร
ปัญหาที่เป็นประเด็นพูดคุย : เด็กไม่รู้ว่าเรียนไปเพื่ออะไร (โดยเฉพาะวิชาคณิต) และเด็กขาดวินัย ทำอะไรแปบเดียวแล้วก็เลิก ครูจึงได้ให้เด็กมาทำโครงงานอาชีพ เป็นกิจกรรมที่ส่งเสริมทักษะชีวิตและทักษะอาชีพต่าง ๆ เช่น ให้เด็กทำขนม ขายและเก็บล้างเอง โดยใช้สิ่งของหรือทรัพยากรที่ในโรงเรียนมีอยู่แล้ว
อุปสรรค : ครูเหนื่อย และเตรียมเยอะ ถ้าเด็กต้องมาเช้า ครูต้องมาแต่เช้ากว่า เพื่อเตรียมของ และเมื่อทำกิจกรรมและทำงานร่วมกับผู้อื่นก็อาจจะมีขัดแย้งกับเพื่อนบ้าง สิ่งที่ครูตอบสนองก็คือพูดคุยกับเขา ถามคำถามให้เขาคิด แล้วหยิบเป็นการเรียนรู้
ตอนแรกครูก็อาจจะเหนื่อยกับการเตรียมช่วงแรก แต่พอทำไปสักพัก เด็กจะ active กับกิจกรรมของเขา เป็นผู้ริเริ่มทำอะไรด้วยตัวเอง มีแรงจูงใจในการเรียนรู้มากขึ้น
สิ่งที่ครูได้เรียนรู้คือ รู้จักรับฟังเสียงของเด็ก จากกิจกรรมที่ทำร่วมกัน ทำให้ครูเข้าใจและรู้จักนักเรียนมากขึ้น แก้ปัญหาของนักเรียนได้มากขึ้น

ประเด็นของกลุ่มรร.ศรีรักษ์ราษฎร์บำรุง
ตัวแทนครูเล่าเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนของรร. เขาไม่ได้มีนวัตกรรม AI อะไรมากมายเลย แต่บริหารความแตกต่างหลากหลายของเด็ก และออกแบบการเรียนรู้ตามความสนใจและความต้องการของนักเรียนเหล่านั้น โดยที่ แบ่งกลุ่มวิชาต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากด้านวิชาซึ่งเป็นสาระแกนกลาง เช่น ศิลปะ ดนตรี กีฬา วิชาชีพ ที่ถึงจะมีเด็กแค่สามคนที่สนใจ ครูก็สอน โดยที่บางวิชาที่ไม่ได้มีครูที่ถนัดวิชานั้น ก็จะพาเด็กไปเรียนรู้กับชุมชนกับคนที่มีภูมิปัญญาในด้านนั้น ๆ (ปราชญ์ชาวบ้าน) ในท้องถิ่น เช่น ช่างซ่อมรถจักรยานยนต์ แม่ค้า โค้ชกีฬา เป็นต้น
วิธีการที่ครูใช้ในการจัดการเรียนการสอน

Q&A ที่น่าสนใจ
คำตอบ ถ้าเรามองว่าลูกศิษย์เราเป็นคนสำคัญ เราจะเห็นความเป็นไปได้และก้าวข้ามอุปสรรคต่าง ๆ ได้ และถ้ามีการสื่อสารกันในระหว่างบุคลากรทุกคนในโรงเรียน จะทำให้เกิดการขับเคลื่อนไปพร้อมๆ กัน รร.ขนาดกลางหรือใหญ่อาจจะทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ เพราะมีต้นทุน และทรัพยากรที่มากกว่า ครอบครัวก็มีต้นทุนที่มากกว่า นอกจากนี้เครือข่ายในการประสานความร่วมมือของรร.ขนาดใหญ่มีมากกว่าด้วย มีรร.ขนาดใหญ่ที่เป็นตัวอย่างของความสำเร็จที่ว่านี้แล้ว คือ มีนร. 1 คนอยากเรียนกอล์ฟ เขาก็ทำความเข้าใจหลักสูตร คุยกับครอบครัวและผู้บริหารด้วย แล้วก็เทียบเคียงหลักสูตรที่มีเข้ากับกีฬากอล์ฟได้ และส่งเสริมเด็กคนนี้ไปเรียนนอกห้องเรียน ในสนามกอล์ฟ จนเขาเชี่ยวชาญกีฬานี้
คำตอบ ครูเคยเจอตอนแรกๆ ครูก็รวมพลังกัน ทำงานเป็นทีมเวิร์ก ครูมองว่าปัญหาของเด็กคนหนึ่งไม่ใช้ปัญหาของครูคนหนึ่ง แต่เป็นปัญหาของครูทุกคนที่มีร่วมกัน จึงช่วยกันแก้ ครูพยายามเฝ้าดู พูดคุย เพื่อให้เข้าใจเขา ปรับการเรียนรู้ให้น่าสนใจ แล้วเด็กจะอยากมาเรียนเอง ครูตอบว่าบางทีที่เด็กมีปัญหา มันมาจากการที่เรามองว่าเขาเป็นปัญหาด้วย เราต้องพยายามเปิดใจรับฟังเขา เพราะปัญหาหนึ่ง ๆ มันคงไม่มีวิธีการแก้ที่ตายตัว หรือมีแค่วิธีเดียว
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!