
สถานที่ที่ถ้าให้เราวาดรูปออกมาก็คงจะคล้าย ๆ กัน คือ ห้องเรียนสี่เหลี่ยมที่มีครูยืนพูดยืนสอนอยู่หน้าห้อง นักเรียนนั่งประจำโต๊ะกันเป็นแถวๆ รับรู้การเรียนการสอนผ่านการบรรยาย การรับฟังกันทางเดียว แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเราปรับเปลี่ยนห้องเรียนนั้นตามความต้องการของผู้เรียน และผู้สอน หาจุดเชื่อมโยงระหว่างกันเพื่อได้ห้องเรียนที่ทุกคนมีความสุขกับมัน
จริง ๆ แล้วกิจกรรม 我们要的教室!ห้องเรียนที่พวกเราอยากได้! นั้น เป็นกิจกรรมที่ทำเมื่อปีการศึกษาที่ผ่านมา แต่เพิ่งได้มีโอกาสมาเรียบเรียง มาแบ่งปัน เมื่อย้อนกลับไปคิดถึงกิจกรรมที่ทำกับนักเรียนก็จะรู้สึกใจฟูทุกครั้ง ช่วยเติมไฟเติมใจในการสอนได้เยอะ
กิจกรรม 我们要的教室!ห้องเรียนที่พวกเราอยากได้! เป็นกิจกรรมที่จัดให้กับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ห้องเรียนพิเศษ จำนวน 6 ห้อง ถือได้ว่าเป็นกิจกรรมการเปิดใจกันเลยก็ว่าได้ ที่มาที่ไปของการจัดกิจกรรมนี้ เกิดจากเราสังเกตพฤติกรรมของนักเรียนต่อวิชาเรียนวิชาหนึ่ง รวมถึงตัวผู้สอนในวิชาอื่น ๆ ด้วย นักเรียนมักจะคุยกัน (ออกแนวบ่น) เมื่อถึงเวลาต้องไปเรียนวิชานั้น ๆ หรือเจอครูคนนั้น และนักเรียนส่วนใหญ่ดูมีความเครียดสะสม ประกอบับเนื้อหาที่เรียนเป็นเรื่องของห้องเรียนพอดี จึงได้เกิดกิจกรรมนี้ขึ้น
โดยขั้นตอนกิจกรรม มีดังนี้
1.ให้นักเรียนจับกลุ่ม กลุ่มละ 5-6 คน โดยความสมัครใจ เพื่อที่เวลาทำงานเขาจะได้สบายใจในการทำงาน (บางกลุ่มก็มาต่อรองขอเพิ่มขอลดจำนวนสมาชิก เราก็ให้ไป แต่ก็ให้เงื่อนไขว่างานจะต้องเนี้ยบกว่าเพื่อนนะ)
2.เมื่อได้กลุ่มเรียบร้อย ให้นักเรียนช่วยกันวาดห้องเรียนในจินตนาการ หรือตาม “ความต้องการ” ของตนเองได้อย่างอิสระ ตกแต่งวาดรูประบายสีให้สวยงาม

3.ให้แต่ละกลุ่มนำเสนอห้องเรียนที่ตัวเองออกแบบกันมา
4.เมื่อนำเสนอครบทุกกลุ่ม ชวนนักเรียนพูดคุยกันว่าห้องเรียนที่เราได้ออกแบบกันมา มีอะไรเหมือนกันอยู่บ้าง
ในส่วนนี้ครูก็ช่วยตีความรูปภาพที่นักเรียนสื่อออกมา เช่น ทุกห้องเรียนที่วาดออกมา จะมีเตียงนอนอยู่ทุกห้อง ซึ่งหมายความว่า ตัวนักเรียนเขาขาดการพักผ่อน จากการเรียน การบ้าน ภาระงานต่าง ๆ หรือ ตัวละครหลักอย่าง “ครู” ที่ได้วาดออกมา ก็บ่งบอกได้ว่า นักเรียนเขาต้องการครูแบบไหน หรือแม้กระทั่งกับตัวนักเรียนเอง เขาก็มีภาพลักษณ์ในหัวว่าเขาอยากจะเป็นแบบไหน
5.เมื่อชวนคุยแล้วเราก็ถามเขาต่อว่า “ห้องเรียน” หรือ “ครู” ที่เราออกแบบกันมา จะเกิดขึ้นได้จริงไหม ซึ่งนักเรียนส่วนใหญ่ตอบเหมือนกันคือ “ไม่ได้” ด้วยปัจจัยหลาย ๆ อย่าง ทั้งในด้านตัวบุคคล สถานที่ หรือหน่วยงานที่สนับสนุน (ตรงนี้เราอธิบายให้นักเรียนฟังว่าวัน ๆ หนึ่ง ครูของเขาต้องเจออะไรบ้างนอกจากการสอน) แต่เราก็บอกเขาว่าถ้าเราปรับเปลี่ยนไม่ได้ ก็ให้เรา “สร้าง” มันขึ้นมา ซึ่งสิ่งที่สร้างง่ายที่สุดก็คือ การให้ความร่วมมือในชั้นเรียน ที่จะช่วยเสริมสร้างบรรยากาศในการเรียนการสอนให้ดียิ่งขึ้น มันอาจจะไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลง
หลายคนอาจจะคิดว่ามันเกี่ยวกับวิชาภาษาจีนตรงไหน มันอาจจะไม่เกี่ยวข้องโดยตรง แต่การเรียนการสอนเป็นเรื่องเกี่ยวกับครูและนักเรียนโดยตรง การหยิบยกเรื่องนี้มาทำ ก็ถือว่าท้าทายมากเช่นกัน เพราะเรากลัวเด็กเข้าจะไม่เข้าใจในเรื่องที่เราจะสื่อ แต่เมื่อได้ทำกิจกรรมออกมา มันเกินความคาดหมายมาก ๆ มันเหมือนการได้เปิดใจคุยกันว่าที่ผ่านมาตลอดการเรียนการสอนของเราเป็นยังไง เด็กเรียนแล้วเขารู้สึกอย่างไรบ้าง ต่างคนต่างได้เข้าใจซึ่งกันและกัน
สิ่งที่อยากเพิ่มเติมในกิจกรรมนี้ถ้ามีโอกาสได้ทำมันอีกครั้ง ก็อาจจะนำเอาเรื่องของ Character strength มาให้นักเรียนเลือกใช้ในการออกแบบตัวละครสำคัญในห้องเรียน

แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!