
ในปัจจุบันในแต่โรงเรียนจะมีเด็กสมาธิสั้น โดยสมาธิสั้น Attention Deficit Hyperactive Disorder หรือเรียกย่อๆว่า ADHD หรือโรคทางสมองประเภทหนึ่ง ที่มีความผิดปกติเกี่ยวกับพัฒนาการตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ โดยสามารถพบได้ในหลายรูปแบบ อาการของเด็กสมาธิสั้นมักจะควบคุมพฤติกรรมตนเองไม่ค่อยได้ ไม่มีสมาธิ ไม่นิ่งซุกซน สาเหตุนั้น เกิดจากความผิดปกติของสมองที่ควบคุมทักษะนั้นๆมีปัญหา ซึ่งทำให้การประมวลผลข้อมูลผิดปกติส่งผลให้ไม่มีสมาธิ ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ หุนหันพลันแล่น เป็นต้น ซึ่งเด็กกลุ่มนี้จะต้องกินยาอย่างสม้ำเสมอเพื่อช่วยทำให้เด็กสมาธิสั้นสามารถควบคุมสมาธิ และมีความยับยั้งชั่งใจมากขึ้น
ในห้องเรียนนี้ก็มีนักเรียนเป็นเด็กสมาธิสั้นอยู่หลายคน โดยปกติแล้วเด็กสมาธิสั้นจะมีบุคลิกที่ซุกซน บางครั้งก็เล่นกับเพื่อนแรงๆ โดยที่ตัวเด็กเองก็ไม่รู้ตัวเพราะตัวเด็กเองก็จะควบคุมพฤติกรรมของตนเองไม่ได้ เมื่อเพื่อนๆในห้องไม่เข้าใจสาเหตุของการเกิดพฤติกรรมมนั้นปัญหาที่เกิดขึ้นในห้องเรียนเป็นประจำ คือ เกิดการทะเลาะวิวาทเกิดขึ้น และหลายครั้งที่ผู้ใหญ่หรือครูเองก็จะลงโทษเด็กสมาธิสั้นก่อนเสมอ เช่น การลงโทษโดยการตี หรือ การต่อว่าโดยคำพูดที่รุนแรง ซึ่งเป็นวิธีการที่ไม่ถูกต้อง เพราะการตีจะทำให้เด็กก้าวร้าวและเด็กต่อต้านเพราะเด็กเห็นตัวอย่างจากผู้ใหญ่หรือครูใช้แก้ปัญหาและเขาจะจดจำพฤติกรรมที่รุนแรงไปใช้ หรือใช้วิธีกันเด็กสมาธิสั้นไม่ให้อยู่ใกล้เพื่อนๆ ก็ตาม ซึ่งในความเป็นจริงแล้วไม่สามารถทำได้ตลอดเวลา เพราะเด็กๆเรียนห้องเดียวกัน ทุกคนเป็นเพื่อนกัน ถึงแม้ว่าจะห้ามไม่ให้เด็กพิเศษเข้าหาเพื่อน แต่ในสถานะการเป็นเพื่อนกันนั้น เด็กคนอื่นๆก็เข้าหาก่อนได้เสมอดังนั้นวิธีการที่จะแยกเด็กทั้ง 2 กลุ่ม ออกจากกันนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
วิธีการหนึ่งของการป้องกันการทะเลาะกันในห้องเรียนคือ คุณครูต้องอธิบายให้เด็กคนอื่นๆได้เข้าใจว่า เด็กสมาธิสั้นนั้น จำเป็นเป็นต้องกินยา เนื่องจากยากลุ่มสมาธิสั้น ออกฤทธิ์โดยการ เข้าไปกระตุ้น สารสื่อประสาทให้หลั่งมากขึ้น ทำให้เด็กมีสมาธิมากขึ้น จึงเห็นว่าเด็กนิ่งขึ้น ซึ่งในมุมมองของผู้ปกครอง อาจดูเหมือนว่า เด็กมีอาการซึมลง ถ้าสังเกตให้ดีจะพบว่า เด็กมีสมาธิในการเรียนรู้สิ่งต่างๆ มากขึ้น และเด็กกลุ่มนี้จะไม่ยอมกินยา ครูต้องคอยกำชับให้เพื่อนคนอื่นๆเตือนเด็กให้กินยา เพราะไม่เช่นนั้น เมื่อเด็กสมาะิสั้นควบคุมตนเองไม่ได้ ก็จะทำให้ทะเลาะกันเอง อีกทั้งยังบ่งบอกถึงการเป็นห่วงเป็นใยเพื่อนร่วมชั้นเรียนด้วย หรือในด้านการเรียนเด็กสมาธิสั้นจะมีความสามารถพิเศษ จากที่เคยเจอมา จะมีความสามารถด้านการวาดภาพ ระบายสี ครูก็ต้องคอยบอกด้านดีนี้ให้กับเพื่อนๆได้รับรู้ เพื่อที่ว่าเพื่อนคนอื่นๆจะได้รู้สึกว่าเด็กสมาธิสั้นนั้นไม่เป็นภาระของกลุ่มเพื่อนอีก
และยังมีอีกหลยอย่างที่ครูควรสอนให้เด็กๆเข้าใจและเรียนรู้ ยอมรับพฤติกรรมของเพื่อน ว่าเพื่อนไม่ได้ตั้งใจที่จะแกล้ง หรือทำร้าย แต่เป็นเพราะเพื่อนที่เป็นเด็กสมาธิสั้นนั้น ไม่สามารถควบคุมพฤติกรรมของตนเองได้ ถ้าเด็กเข้าใจตรงนี้แล้ว ก็จะลดการทะเลาะลงได้
เพราะโดยปกติแล้วเมื่ออยู่ในห้องเรียน ถ้าเด็กๆทะเลาะกัน ไม่พอใจกัน เด็กๆจะมาฟ้องครู เพื่อให้ครูเป็นคนกลางในการไกล่เกลี่ยแต่เมื่ออยู่ภายนอก โลกแห่งความเป็นจริง โลกที่นอกเหนือจากบ้านและโรงเรียนนั้นแล้ว เด็กจะต้องเจอผู้คนที่หลากหลาย อยู่ในสถานการณ์ที่แตกต่างกันในแต่ละวัน ครูต้องสอนให้เด็กได้เรียนรู้ ให้เด็กรู้จักปรับตัวให้เข้ากับคนหลากหลายประเภท และเผชิญหน้าแก้ปัญหาต่างๆได้ตัวของเด็กเอง
และการเป็นครูที่มีเด็กสมาธิสั้นในห้องเรียนนั้น สิ่งสำคัญที่สุด คือ ต้องมีทัศนคติต่อเด็กในทางบวก ซึ่งต้องเข้าใจก่อนว่าเด็กไม่ได้แล้งซนแกล้งดื้อ เด็กสมาธิสั้นรักษาไม่หาย แต่เราดึงด้านดีออกมาได้
เด็กสมาธิสั้นไม่ได้มีแต่ข้อเสียเสมอไป ด้านดีก็มีเยอะ เช่น แรงเยอะ คิดเร็ว จินตนาการไกล แต่สิ่งเหล่านี้ หากได้รับการฝึกฝนและการแนะนำที่ดีจากครอบครัว ครู หรือคนรอบข้างจะแปรเปลี่ยนเป็นความสามารถด้านบวกได้ และเด็กทั้งสองกลุ่มจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในโลกกว้างใบนี้อย่างแน่นอน
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!