
First of all สวัสดีวันแม่ วันลอยกระทง และวันพ่อ ย้อนหลังค่ะ ห่างหายไปนานกับการลงไอเดีย สารภาพว่าช่วงที่ผ่านมาอยู่ในสภาวะอารมณ์ที่ไม่คงที่เท่าไหร่แต่ตอนนี้โอเคแล้ว เลยขอลงไอเดียเพื่อฉลองที่มีคนเข้ามาอ่านไอเดียเราครบ 100,000 ครั้งแล้ว เย้!!
คำตอบที่ได้จากเด็กๆ ก็พอจะรู้ได้ว่า แม่ ของเด็กๆคงเป็นคนที่น่ารักมากแน่ๆ พอพูดคุยกันจบ วันนี้เรามีนิทานเล่มใหม่มาเล่าให้เด็กๆฟัง ในเรื่องก็มีคุณแม่เหมือนกัน อยากให้เด็กๆลองฟังเรื่องราวของคุณแม่คนนี้ดู กับนิทานเรื่อง "วันที่เราไม่มีเงิน"

วันที่เราไม่มีเงิน โดย เคต มิลเนอร์ เป็นนิทานทีค่อนข้าง relate กับครอบครัวเด็กๆในชั้นเรียนของเราเลย สปอยด์สั้นๆว่า เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ แม่และลูกที่พบว่าวันนี้ไม่มีทั้งเงินและอาหาร ทำให้ต้องไปต่อแถวเพื่อเข้าธนาคารอาหาร(เทียบกับไทยก็คงประมาณตู้ปันสุข) ถึงไม่มีเงินแต่ก็มีความสุขและฝันว่าสักวันนึงจะหลุดพ้นจากความจนนี้เสียที (นอกเรื่องว่า เล่มนี้มีโครงเรื่องที่คล้ายนิทาน เดินทางไปดวงดาว ในหลายประเด็นแต่เป็นเวอร์ชั่นย่อกว่า ถ้าใครไม่มีเล่มนี้ใช้ เดินทางไปดวงดาวแทนได้ค่ะ)

จากนิทาน สรุปได้ว่า การมีความสุขไม่จำเป็นต้องใช้เงิน เลยชวนเด็กๆทำของขวัญให้คนที่เรารักโดยไม่ต้องใช้เงินกัน โดยทำสร้อยข้อมือจากของที่มีอยู่ในห้อง และของรีไซเคิลที่หาได้ โดยเด็กๆออกแบบเองโดยใช้แบบรูป (pattern)

เอาแผงไข้จากป้าแม่ครัวมาทำเป็นดอกไม้

เด็กๆได้ลองออกแบบเอง และร้อยสร้อยข้อมือตามที่ตัวเองออกแบบ

ได้ของขวัญให้คนที่เรารักโดยไม่ต้องเสียตังเลยด้วยยยย
ลองถามคำถามจากนิทานกับเด็กๆบ้าง กับคำถามที่ว่า 'ถ้าเด็กๆไม่มีตังแบบในนิทานจะทำยังไง?' คำตอบของเด็กมันจุกอกเรามาก อย่างที่บอกไปว่านิทานเรื่องนี้ค่อนข้าง relate กับชีวิตเด็กๆในห้องเรา บางอย่างรู้อยู่แล้วแต่ก็จุกอยู่ดี
ใช่ความจนมันน่ากลัว แต่สิ่งน่ากลัวมันเกิดขึ้นจริง ได้แต่หวังว่าหนทางการศึกษาจะพาพวกเขาหลุดพ้นมันไปได้
สำหรับหน่วยประสบการณ์วันนี้ขอมอบแด่แม่ๆทุกคนที่ถึงจะไม่มีเงิน แต่พยายามทุกทางเพื่อเด็กๆ

เราอยากเสนอมุมมองให้เด็กๆเห็นว่า "แม่" ก็คือคนธรรมดาที่มีบางวันที่ไม่มีเงิน , วันที่อารมณ์ดีและมีวันที่โมโห วันนี้เราเลยพาไปเด็กๆมาช่วยกันช่วยเหลือลูกเพนกวินน้อยที่น่าสงสารจากพายุอารมณ์ของแม่อันรุนแรงกัน

จากเรื่อง แม่จ๋าอย่าโมโห ลูกเพนกวินโดนแม่ตะโกนใส่ทำให้ตัวหลุดไปคนละทิศละทาง ดังนั้นภารกิจในวันนี้ก็คือ ให้เด็กๆช่วย rescueเพนกวินน้อยที

ตามหาชิ้นส่วนต่างๆรอบอาหารเรียนให้ครบ

ครบแล้วนำมาประกอบร่างคืนเป็นเพนกวินตามเดิม

ท๊าดาาาาาา ประกอบร่างสำเร็จ (ส่วนในนิทานก็เป็นแม่เพนกวินเองที่ตามหาชิ้นส่วนและประกอบคืนจนสำเร็จ)
พอฟังนิทานเสร็จ สิ่งที่เด็กๆพูดขึ้นมาก็คือ...
'ไม่อยากให้แม่ตะโกนใส่เหมือนเพนกวิน'
'อยากแม่พูดด้วยดีดี'
ต่อจากนี้เราใช้วิธี inskru.com/idea/-Mvw3_iDTr866PAbiMD4 ตามไอเดียนี้ต่อ ชวนเด็กๆคุยเรื่องวิธีการระงับความโกรธของตัวเองไม่ใช่เผลอทำร้ายคนอื่น
และคำถามสุดท้าย ถ้าคุณโมโหเราจะทำยังไงดี?
ต่อให้เป็นแม่ ก็มีมุมหลุดบ้าง แต่ไม่เป็นไร แค่อยากให้คุณแม่พูดดีดีกับหนู ไม่ชอบตอนเสียงดังเรียกปกตก็ได้หนูเข้าใจ แค่นี้ละที่อยากจะบอก แม่โมโหได้นะ แต่อย่าลืมว่าหนูก็ยังเด็ก หนูซ่อมไม่ได้เหมือนเพนกวินในนิทาน
Happy วันแม่ย้อนหลังนะคะ ขอใช้โอกาสนี้แนะนำหนังสือเกี่ยวกับคุณแม่ไว้ด้วยเลยละกัน หวังว่าจะมีประโยชน์ต่อทุกคนนะคะ

แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!