
ความสัมพันธ์ระหว่างการดำเนินชีวิตและประเพณีวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่ล้อกันไปตามกาลเวลา แม้จะเป็นประเพณีที่โบราณแต่เด็กที่นี่ก็ยังหลงใหลในเสน่ห์ของบุญบั้งไฟตลอดมาและคาดว่าจะตลอดไป จะเป็นอย่างไร มาม่วน...มาจอยกันเด้อ

ปีนี้ที่ชุมชนมีการจัดงานบุญบั้งไฟที่คาบเกี่ยวกับช่วงเปิดภาคเรียนทำให้เด็กๆ ได้เห็นการดำเนินงานของผู้นำชุมชนอย่างใกล้ชิด สิ่งที่เด็กได้เรียนรู้คือจังหวัดที่อาศัยอยู่ อำเภอ ตำบล เล็กลงมาถึงหมู่บ้าน

ตามด้วยความเป็นมาของบุญบั้งไฟ ที่เรื่องราวเหล่านี้ได้เกิดการเล่าขานเป็นตำนานให้ลูกหลานได้ฟังกัน

หลังจากที่ฟังนิทานแล้วก็ทวนเหตุการณ์ที่ได้ฟังตามลำดับขั้นตอน

จากนั้นเราก็ให้เด็กๆ คิดว่าถ้าเราไม่จุดบั้งไฟขึ้นไปบอกพญาแทน เด็กๆ จะทำอย่างไรพญาแถนถึงจะรู้ว่าถึงฤดูกาลทำนาแล้ว ซึ่งเด็กๆ บอกไว้ว่า "ฝากเอเลี่ยนไปบอก" "ส่งโทรศัพท์กับที่ชาร์จแบตไปให้" "ฝากคาปิบาร่าไปบอก"

วันที่ 2 เด็กๆ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับประเภทของบั้งไฟที่แบ่งตามน้ำหนัก ซึ่งภาพที่เราวาดเด็กทุกคนเห็นผ่านตาและรู้จักดีกว่าครูอีกด้วย (มีแต่เซียนบั้งไฟ)

เชื่อมกิจกรรมด้วยการเปรียบเทียบน้ำหนักของตนเองกับบั้งไฟ ว่าเรามีน้ำหนัก มากกว่า หรือน้อยกว่าบั้งไฟหมื่นที่มีค่าเท่ากับ 12 ซึ่งทุกคนสามารถเปรียบได้กับบั้งไฟหมื่น

ลองๆ เรียงน้ำหนักตัวจากน้อยไปมากซิ ซึ่งคนที่อยู่ปลายแถวยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

บั้งไฟไผสะมางามกะด้อ นี่ละพ่อบั้งไฟคณะของหลาน

เดินทางมาถึงวันเซิ้งบั้งไฟ ไอ้เราก็จ๊าบสะด้วย ไปหาเครื่องดนตรีที่อยู่ในห้องเก็บของมาให้เด็กๆ ได้เล่น เด็กเอนจอยสุบๆ

แห่บั้งไฟ แรกๆ ก็ถือได้ หลังๆ มือครูนึกว่าทศกัณฑ์ 5555+

และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึงการเรียนกาพยืเซิ้งบั้งไฟกับคุณยายคำมูล มีเรื่องเม้าท์ เด็กๆ ถามยายว่า "ทำไมยายคำมูลไม่มัดผมเหมือนรูปที่คุณครูวาด" ยายก็เลยต้องแกะผมออกแล้วมัดใหม่ให้เหมือนภาพที่ครูวาด ถ้างั้นก็ไม่ได้เรียน555+

เด็กๆ ได้เซิ้งบั้งไฟ และฟ้อนรำกลองยาวจากคุณยาย ขอบอกว่าชุมชนแห่งนี้มีครบจบที่เดียว one stop service 
เดินทางมาถึงวันสุดท้ายของสัปดาห์ เด็กตั้งตารอคอยตั้งแต่วันจันทร์ นั่นคือการจุดบั้งไฟขอฝน ซึ่งก่อนที่จะจุดเราก็มาเรียงลำดับขนาดบั้งไฟกันก่อน (ใครจะซื้อบั้งไฟทุกขนาด ก็ฉันไง5555)

ขึ้นสูงๆ ลงช้าๆ 3 2 1 ไป๊
จริงๆ แล้วการเรียนรู้ที่มีความหมายกับเด็กต้องเกิดขึ้นจากภายในตัวตนของพวกเขา ผ่านผัสสะทั้ง 6 สิ่งเหล่านี้จะหมุนเวียนอยู่ในร่างกายและจิตใจอย่างมั่นคงผนวกกับการนำชุมชน บุคคล ประเพณีวัฒนธรรมโอบอุ้มความเป็นเด็กไว้ให้เขารู้สึกมีพื้นที่ปลอดภัยในการเรียนรู้ ภาคภูมิใจในชุมชนพร้อมที่จะสืบสานต่อยอดและบอกต่อว่านี่คือ"ดอนกลอง"
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!