
การมีอยู่ของชุมชนเป็นหนึ่งในขุมพลังที่สำคัญในการขับเคลื่อนสถาบันการศึกษาให้ยั่งยืน จึงเป็นเหตุปัจจัยให้ก่อเกิดการเรียนรู้แก่นแท้ของชุมชน สู่การเป็นนักคิดค้นพัฒนาพื้นที่แห่งการเล่น (Playing space) ให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในอนาคต...

เริ่มด้วยการเห็นคุณค่าของคำว่าชุมชนและเสนอสิ่งที่ภูมิใจให้ผู้อื่นได้ชื่นชม *อ่านได้จากไอเดีย "ชุมชนเข้มแข็ง ไม่ได้มุสาวาปึ้ง" ลิงค์นี้เลย https://new.inskru.com/idea/-O4jsVFJaweRQf395IVo/

เดินตามทาง วางเป็นผังที่นอกจากจะได้เรียนรู้ที่ตั้งของบ้านตนเองแล้วเด็กๆ ยังมองเห็นถึงการแบ่งพื้นที่การปกครองอีกด้วย ปล.ตอนเราเด็กๆ เป็นอะไรที่สนุกมากก็เลยลองมาใช้กับเด็กดูว่าเขาจะไปถึงไหม สรุปไปไกลเกินกว่าที่คาดไว้มากกกก
บ้าน

แอบชวนเด็กเล่นว่า "เราจะไปเล่นบ้านเพื่อนกัน ใครเป็นเจ้าของบ้านต้องทำอาหารต้อนรับนะ" โอโห วาดกันใหญ่เลย แฮมเบอร์เกอร์ เฟรนช์ฟราย อมยิ้ม ไข่ดาว จากนั้นก็ Role play กันใหญ่เลย ทำท่ากินแบบจริงจัง เดินไปบ้านโน้นบ้านนี้ เดินผ่านวัดก็สวดมนต์ "อะปัดติเถๆนา" (ติดตลกแล้ว 1) เดินเข้าโรงเรียนก็ร้องเพลงชาติ สวดมนต์ไหว้พระ

เรียนรู้การ sharing ผ่านกระดาษแผ่นหญ่ายยยยย แผ่นใหญ่ แผ่นเล็ก แผ่นเล็กอีก

เราชวนเด็กๆ คุยว่าชุมชนเรามีพื้นที่เล่นค่อนข้างจำกัดและอยู่ในพื้นที่ห่างไกล เราจะออกแบบพื้นที่แห่งการเล่นอย่างไรให้น่าเล่น ปลอดภัย สุขใจทั้งผู้เล่น และผู้ดูแล จึงได้ผลงานออกมาแบบ ทะแด่มมมม




ปิดท้ายด้วยกิจกรรม "เด็กดี วิถีดอนกลอง" ขยะอยู่ไหนหนูจะช่วยเก็บ

ขยะx สมบัติ/

มาช่วยกันแยกขยะเร็วววว
สุดท้ายจากคำกล่าวที่ว่า "จะเลี้ยงเด็ก 1 คน ต้องใช้คนทั้งหมู่บ้าน" เป็นจริงเสมอ ดังนั้นมาร่วมกันสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ รักษ์ สืบสาน ต่อยอด และพัฒนาให้ชุมชนยั่งยืนสืบไป
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!