
ขออนุญาตแชร์บทความแรกของผมที่ทำให้รู้จักของความเป็นส่วนหนึ่งของวงการ “ครูสังคม“
ศาสนา ความรัก และการจากลา สามสิ่งนี้เป็นสัจธรรมชีวิตที่ทุกคนนั้นเลี่ยงไม่ได้อย่างไม่มีสาเหตุอย่างเช่นในพระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าได้เน้นให้คำสอนไว้ว่า จงใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท เพราะสิ่งที่คุณจะเจอต่อมานั้นคือ สิ่งที่คุณนั้นไม่สามารถแก้ไขมาได้ หรือในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
การสันยาสี ในอาศรม 4 ที่ให้ผู้คนนั้นสละทุกอย่างของชีวิตในบั้นปลายชีวิตสุดท้าย เพื่อละทางโลก และเข้าสู่ทางธรรม เพื่อบรรลุโมกษะ
หรือหลักการในศาสนาคริสต์ ที่พระเยซูเน้นมุ่งสอนให้ “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” (มาระโก 12:31) ซึ่งทุกศาสนานั้นได้มุ่งเน้นให้ใช้ชีวิตอย่างมีหลักการ การรักอย่างมีความหมาย และไม่ประมาทในการใช้ชีวิต แล้วจุดสูงสุดของสัจธรรมชีวิตของสามสิ่งนี้คืออะไร? ในบทความนี้จะพาทุกคนไปหาคำตอบของจุดสูงสุดของสัจธรรมชีวิต
ซึ่งบทความนี้ ผมได้นำทักษะการผสมผสานที่ลงตัวโดยบูรณาการวิชา
- ศาสนศึกษา
- กลยุทธ์การสื่อสารสำหรับครู
- สัมมนาภาษาไทย (วิชาที่เคยได้เรียนตอนม.6)
- ชีวิตดีมีความสุข
- จิตวิทยา
- ทักษะประสบการณ์นิยม
และนำองค์ความรู้และความสงสัยใคร่รู้จากที่ได้เรียน มาร้อยเรียงถ้อยคำจนเป็นบทความเชิงวิชาการที่จะสามารถต่อยอดความรู้ให้แก่ผู้ที่สนใจในศาสนา จิตวิทยา และการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า และหวังว่าเกิดประโยชน์สูงสุดต่อผู้อ่านทุกท่านนะครับ
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!