
เริ่มต้นจากตัวครูหลิง อยากให้เด็ก ๆ มีพัฒนาการด้านสังคม ในเรื่องของการทำงานร่วมกับผู้อื่น จึงใช้เวลาในการคิดอยู่นานพอสมควร และก็มีวันหนึ่งระหว่างที่ครูหลิงกำลังพาเด็ก ๆ ทำความสะอาดรอบอาคารของอนุบาล เด็ก ๆ ถามว่า เราจะทำความสะอาดจุดนี้เพื่ออะไรคะ ครูหลิงคิดอยู่สักพัก มีเสียงของเด็กอีกคนพูดคิดว่า ทำความสะอาดเหมือนที่บ้านเลยค่ะ ถ้าทำแบบนี้ บ้านหนูจะปลูกผักค่ะ ครูหลิงจึงได้ไอเดียจากเด็ก ๆ และตอบกลับกับเด็ก ๆ ว่า เราจะปลูกผักตรงนี้นะคะ เด็ก ๆ ทุกคนดีใจและตื่นเต้นมาก ๆ ทั้งหมดนี้คือไอเดียที่ได้จากเด็ก ๆ
เมื่อเราได้พูดกับเด็ก ๆ ไปแล้ว เด็ก ๆ ต่างเฝ้าถามอยู่ทุกวันว่า เราจะเริ่มกันวันไหน ครูจึงจัดหาอุปกรณ์และเริ่มลงมือ ทำแปลงผักร่วมกับเด็ก และให้เด็ก ๆ ช่วยกันลงเมล็ดผัก พร้อมทั้งรดน้ำเมล็ดที่เราได้ลงไปในแปลงผัก เด็ก ๆ ต่างตื่นเต้น เฝ้าดูเมล็ดผักของเขาอยู่ทุก ๆ วัน และครูได้มีจุดประสงค์หลักของกิจกรรมคือการฝึกให้เด็ก ทำงานร่วมกับผู้อื่น จึงได้มีการจัดกลุ่ม และเวรในการดูแลแปลงผักขึ้นมาอีกด้วยค่ะ ในทุก ๆ วันเด็ก ๆ แต่ละกลุ่มจะสลับกันไปดูแลแปลงผักร่วมกับเพื่อน ๆ ในกลุ่มของตนเอง โดยจะให้เด็ก ๆ ช่วยกันรดน้ำ และกำจัดหญ้า หรือ สิ่งแปลก ๆ ที่อยู่ในแปลงผักของเด็ก ๆ โดยจะใช้เวลา หลังตื่นนอน ก่อนกลับบ้านในการดูแลแปลงผัก
ในช่วงแรก ๆ ครูหลิงจะต้องมีการชี้แนะ และเตือนให้เด็ก ๆ ไปดูแลแปลงผักของตนเองตามเวรประจำวัน และตามกลุ่มที่ครูหลิงได้จัดไว้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป บางวันครูหลิงงานยุ่งมาก ๆ ไม่ได้เตือน หรือบอกให้เด็ก ๆ ไปดูแลแปลงผัก เด็ก ๆ กลับจำได้ และรู้จักหน้าที่ของตนเองเพิ่มมากยิ่งขึ้นและในช่วงแรก ๆ จะมีบางที่มีมาฟ้องว่า เพื่อนในกลุ่มไม่ช่วยดูแลแปลงผักบ้าง ทะเลาะกันแยกอุปกรณ์กันบ้าง แย่งกันทำบ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไปเด็ก ๆ เริ่มทำข้อตกลงในการทำงานร่วมกันด้วยตนเอง เช่น วันนี้เรารดน้ำผัก พรุ่งนี้เธอรดน้ำผัก เราจะไปถอนหญ้า สลับสับเปลี่ยนหน้าที่ภายในกลุ่มด้วยตนเอง และครูหลิงสังเกตเห็นอีกหนึ่งสิ่งที่เกิดขึ้น คือ เด็ก ๆ มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ตนเองได้ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องให้ครูหลิงชี้แนะ หรือกระตุ้นเตือนอีกต่อไป
และสุดท้ายนี้เหตุการณ์ที่ครูหลิงอยากแชร์ให้ครูทุกท่านฟังคือ โรงเรียนได้จัดงาน ขายสินค้าขึ้น และผักของเด็ก ๆ ก็โตขึ้นทันเวลาพอดี เด็ก ๆ จึงได้มีโอกาสนำผักที่ตนเองเฝ้าดูแล และตั้งตารอวันที่ผักเติบโตขึ้น ไปขายในงานที่โรงเรียนจัดขึ้น แววตา และท่าทางของเด็ก ๆ ต่างดีใจและตื่นเต้น มีความสุขมาก ๆ เพราะผักที่เก็บมาขายหมดเลย (แอบกระซิบว่า ขายเก่งมาก เชียร์ลูกค้าเก่งมาก และบวกลบเลขคิดเงินของลูกค้าถูกต้องด้วยค่ะ) และยังมีความรู้สึกของเด็ก ๆ ที่ผักเริ่มโตขึ้น วันนั้นเด็ก ๆ ตื่นเต้นและวิ่งมาบอกครูด้วยความตื่นเต้นและดีใจ ประโยคที่เด็ก ๆ พูดคือ ครูคะ ผักของพวกเราโตแล้วค่ะ เด็ก ๆ ต่างรีบจูงมือและดึงครูไปที่แปลงผักเพื่อดูผักที่เติบโตขึ้น
สุดท้ายนี้ อยากจะบอกกับครูทุกท่านว่า ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถของเราได้ค่ะ มาร่วมพัฒนาเด็ก ๆ ไปพร้อมกันนะคะ
และครูหลิงเชื่อว่า เด็ก ๆ พร้อมที่จะเรียนรู้ไปพร้อมกับเราเสมอนะคะ
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!