เกิดจากว่าเวลาที่ต้องเราสอน Grammar ในฐานะผู้สอน Present simple ถือว่าเป็นอะไรที่ basic ของเรามากที่สุดแล้วใช่ไหมครับในเริ่มทำความรู้จักสิ่งที่เรียกว่าไวยากรณ์ แต่กับสำหรับเด็ก ๆ นั้นอาจจะไม่ใช่ใช่ไหมละครับ ซึ่งเอิร์ธเองก็ประสบปัญหาแบบนี้เช่นกันครับ ผมใช้เวลาหลายคาบต่อหลายคาบในการค่อย ๆ ปูพื้นฐาน ปูความรู้ ไปทีละขั้นย่อย ๆ เพื่อให้ผู้เรียนตามเราทัน แต่ทว่าก็ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เลยคิดว่าถ้างั้นหาเกมมาให้พวกเขาได้ลองช่วยกันสอน ช่วยกันเรียนทั้งห้องเลยจะดีกว่า เพราะครูอาจจะพูดไวไป หรือ เดี๋ยวครูมาพูดอีกคงน่าเบื่อแย่

เราเริ่มจากสิ่งที่สำคัญที่สุดเพราะเราลงแรงกับมันไปมาก ๆ ครับเราจึงควร "ทบทวนความรู้เดิม" ผมเริ่มจากการถามสิ่งที่เรียนไปแต่ละขั้นว่าอะไรคือ Present simple tense? / โครงสร้างหน้าตาของเขาเป็นยังไงบ้าง? / ประธานแบ่งออกเป็นกี่ประเภท? และ กรณีไหนในการเติม s or es

ซึ่งจังหวะตรงนี้เราก็จะให้เด็ก ๆ ทบทวนไปในตัว ครูเองก็ได้ประเมินความรู้เด็กดูภาพรวมและรายบุคคลที่จะตัดสินการเรียนรู้ หรือ แก้ไขการเรียนรู้ก่อนเริ่มกิจกรรมนั่นเองครับ

หลังจากนั้นเอิร์ธลองให้เด็ก ๆ เรียงประโยค สร้างประโยค ตามหลักโครงสร้าง Present Simple tense เป็นน้ำจิ้มครับ วอร์ม ๆ มือก่อนลงสนามจริง สนามในครั้งนี้คือเด็ก ๆ ต้องช่วยกันสร้างประโยคจากรูปที่ให้ผ่านคำศัพท์ที่มีอยู่อย่างจำกัดครับ

อุปกรณ์การเล่น

1. กระดาษ A4 เป็นคำศัพท์ (กรณีเด็ก ๆ ไม่รู้จักคำไหน ลองแปลไว้บนกระดานได้นะครับ) จะให้ 1 คนต่อ 1 ใบแต่ถ้ามีเกินมาเด็กคนไหนเก่ง ๆ จัดให้สองสามใบไปเลยครับ เขาจะได้ไม่รู้สึกว่าง่ายสำหรับเขา
2. สไลด์รูปโจทย์ (ขอเป็นรูปดูง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน กับแอบยากตีความปะปนกันได้ครับ)
3. นาฬิกาจับเวลา (ใน Canva มีครับ)

ขั้นตอนการเล่น

1. ครูจะเปิดรูปภาพ และให้เด็ก ๆ พยายามหยิบคำศัพท์ที่แต่ละคนได้มาเรียงประโยคให้ถูกต้อง
2. ในแต่ละข้อลองตั้งเวลาตามความเหมาะสมครับเอิร์ธจะเริ่มจาก 1 นาที / 45 วิ / 30 วิ เพื่อเป็นการท้าทายตัวผู้เรียนมากขึ้นและไม่ให้บรรยากาศมันกร่อย
3. ในการตอบผิด หรือ ทำไม่ทันแต่ละครั้งอาจจะมีการลงโทษ หรือ เสริมแรงเชิงลบ เช่น จากตอนแรกจะปล่อยก่อนเวลา 10 นาที ผิด 1 ข้อหายไปทีละสองนาที / กระโดดตบข้อละ 5 ทีและข้อต่อ ๆ ไปจำนวนกระโดดตบเพิ่มขึ้น

ซึ่งในระหว่างการกิจกรรมครูเองนั้นอาจจะชวนตั้งคำถาม หรือ ใบ้ หรือ อะไรก็ตามแต่ที่ชวนให้ผู้เรียนคิด หรือ เอ๊ะจากความผิดพลาด หรือ เปิดโอกาสเขาในการสร้างสรรค์ ใช้ความรู้เดิมที่ถูกบ้าง ผิดบ้าง ปะปนกันไปมา มาใช้ในคาบของเราได้อย่างเต็มที่ นอกเหนือจากนั้นเอิร์ธจะพยายามให้เด็กสลับกระดาษในมือทุกครั้งที่เปลี่ยนโจทย์เพื่อเพิ่มโอกาสในกระจาย ๆ การร่วมมือ การจำคำศัพท์ การกระตุ้นให้ active ตลอด ๆ คลาส

นอกเหนือจากนั้นเราจะได้เห็นเด็ก ๆ ลองถกกันว่าอันนี้ถูก อันนี้ผิด "แกดูประธานก่อนสิ" "ดูหน่อยว่า verb มันลงท้ายด้วยอะไร"

และสิ่งนึงที่ผมรู้สึกสำเร็จโดยที่ไม่ได้คิดว่าไว้คือ เด็ก ๆ ในห้องเรียนผมชอบลืม จุด "." (full stop) และ "?" (Question mark) บ่อยมาก ๆ แต่กิจกรรมนี้ทำให้พวกเขาผิดทีจำจดจบเกมเลยครับ555555

• ตัวนักเรียนเองนั้นมีความมั่นใจในการใช้ประโยค present simple tense ถูกหลักไวยากรณ์มากขึ้นจริง ๆ ครับ
• ในการทำข้อสอบ ในการทำใบงาน นักเรียนเริ่มทำผิดลงได้อย่างเห็นได้ชัด
• นักเรียนไม่ลืมการใส่ Full stop / Question mark ต่อท้ายประโยคได้มากขึ้น แต่อาจจะยังหลงเหลือบางส่วนครับ
• ได้จำคำศัพท์ใหม่ ๆ เห็นการใช้จริง ๆ

• ชวนทำให้มันอยากขึ้นครับจากตัวคำศัพท์สู่แค่ตัวอักษร A B C D ผมว่าจะช่วยให้ผู้เรียนจำคำศัพท์ เรียนรู้คำศัพท์ได้อย่างเข้มข้นไปอีก เป็นตัว re-check ได้อย่างดีว่าเราสะกดถูกต้องหรือไม่
• การจัดการชั้นเรียนต้องพึงระวังการวิพากษย์วิจารณ์เรื่องฐานความรู้เดิมที่แตกต่างกันมาก ๆ ครับ เพราะมีโอกาสที่เด็กอ่อนจะไม่กล้าเล่น และถูกเพื่อนดุตำหนิในเกมดังนั้นอยู่ที่การจัดการของคุณครูมาก ๆ เลยครับเรื่องบรรยากาศ วัฒนธรรมในชั้นเรียน ซึ่งตัวเอิร์ธเองจะให้ความสำคัญในการเชื่อมั่นในศักยภาพของผู้เรียนมาก ๆ ไม่ต้องกลัวผิดถูกเราไม่ด่าไม่ตัดสิน "ผิดไม่ได้แปลว่าโง่ ไม่ได้แปลว่าไม่มีค่า เราแค่ไม่รู้ก็แค่นั้นเอง"