
"ในยุคที่อะไร ๆ ก็ AI แล้วศิลปะที่มนุษย์สร้าง เราอยู่ตรงไหน ? "
กิจกรรมนี้ออกแบบเพื่อให้นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หรือ นักเรียนสายศิลป์ ได้พัฒนา ทักษะการคิดวิเคราะห์ วิพากษ์ และ การสะท้อนตัวตนผ่านศิลปะ ภายใต้บริบทของเทคโนโลยี AI ที่กำลังเปลี่ยนแปลงโลก
. . .

“เมื่อ AI ทำศิลปะได้ ศิลปะที่มนุษย์สร้าง ยังมีหัวใจของใครอยู่ในนั้นไหม ? ”
Part A: เสียงของศิลป์ vs เสียงของซอฟต์แวร์ (10 นาที)
การคัดเลือกผลงาน: ควรคัดเลือกผลงาน AI ที่ "ดูเหมือน" มีอารมณ์ความรู้สึก หรือมีความซับซ้อน เพื่อให้นักเรียนได้เปรียบเทียบอย่างแท้จริงว่า "เหมือน" แค่ไหนถึงจะพอ
คำถาม "รู้สึก/เข้าใจ/สงสัย": เป็นคำถามที่ลึกและกระตุ้นการคิด
คำถาม "เลือกเก็บชิ้นไหน": เป็นคำถามตัดสินใจที่สร้างแรงกระเพื่อมได้ดีมาก เพราะบังคับให้นักเรียนต้องวิเคราะห์คุณค่าและนิยามของศิลปะในใจตัวเอง
สรุปด้วยคำถามนำ: "เมื่อ AI ทำศิลปะได้ ศิลปะที่มนุษย์สร้าง ยังมีหัวใจของใครอยู่ในนั้นไหม ? " เป็นการย้อนกลับมาที่ประเด็นหลักและทิ้งท้ายให้คิดต่อได้อย่างมีพลัง
ในช่วงเปรียบเทียบงาน Human vs AI แนะนำให้ครูย้ำว่า “ไม่ได้เป็นการตัดสินว่า AI ผิด”
แต่เป็นการตั้งคำถามเรื่อง เจตนา ความรู้สึก และคุณค่าทางจริยธรรมของมนุษย์

ตัวอย่าง ซ้าย งาน Digital Art ด้วย Photoshop โดยครูเนยเอง กับ ขวา งาน AI Generated โดยครูเนยเช่นกัน ผ่าน https://app.leonardo.ai จากเอกสารประกอบการบรรยาย "Art / Digital Art vs AI Generated Image"
Part B: ปีนบันไดความคิด (10 นาที)
การตีความสำนวน "ปีนบันได", "การเยียวยา", "การฟื้นจิตวิญญาณ" เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่สามารถเพิ่มมิติให้ลึกซึ้งขึ้นได้:
ขยายความ: แทนที่จะแค่ตีความสำนวน ให้ชวนนักเรียนเชื่อมโยงสำนวนเหล่านี้เข้ากับประสบการณ์ส่วนตัว หรือสถานการณ์ที่พวกเขาเคยต้อง "ปีนบันได" เพื่อเข้าถึงบางสิ่งบางอย่าง (ไม่ใช่แค่ศิลปะ) เช่น การเรียนรู้เรื่องยากๆ, การพยายามทำความเข้าใจคนอื่น หรือการเผชิญหน้ากับความท้าทายในชีวิต
เชื่อมโยงกับบทบาทของศิลปะ: ชวนถกเถียงว่าศิลปะมีบทบาทอย่างไรในการ "เยียวยา" หรือ "ฟื้นจิตวิญญาณ" ในสังคมปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและเร่งรีบ
พิเชษฐ กลั่นชื่น เป็นศิลปินนักเต้นและนักออกแบบท่าเต้นชาวไทย ที่มีชื่อเสียงระดับโลก
เขามีพื้นฐานจาก นาฏศิลป์ไทย (โขน) แต่ได้นำมาปรับประยุกต์และสร้างสรรค์ในรูปแบบร่วมสมัย ทำให้ผลงานของเขามักได้รับการยอมรับในระดับสากล แต่ก็มีการถกเถียงและวิพากษ์วิจารณ์ในประเทศไทยเช่นกัน เขาได้รับรางวัล ศิลปาธร ในปี พ.ศ. 2552 และเป็นผู้ก่อตั้งคณะ Pichet Klunchun Dance Company ด้วย
“ศิลปะไม่ใช่ของสำเร็จรูปให้กลืนโดยไม่รู้รส แต่คือการออกแรงใจเพื่อรู้ว่าตัวเองยังมีชีวิต” — พิเชษฐ กลั่นชื่น
แรงบันดาลใจที่ใช้ประกอบบทเรียน
คำกล่าวของพิเชษฐ กลั่นชื่น และศิลปินท่านอื่นๆ มีพลังมากในการกระตุ้นความคิด ควรใช้ในจังหวะที่เหมาะสม เช่น อาจจะสรุปบทเรียนด้วยคำกล่าวเหล่านี้ หรือใช้เป็นคำคมที่แปะไว้ในห้องเรียนเพื่อให้นักเรียนได้คิดระหว่างทำกิจกรรม
อาจเปิดโอกาสให้นักเรียนค้นหาคำคมหรือแนวคิดของศิลปินท่านอื่นๆ ที่พวกเขาชื่นชอบและคิดว่าสอดคล้องกับประเด็นนี้ เพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วม
. . .
กิจกรรม “เดินดูงานเพื่อน” + วงสะท้อน (Gallery Walk)
ปิดท้ายด้วยคำถาม “ ในโลกที่ AI สร้างศิลปะได้ ศิลปะที่คุณสร้างวันนี้สำคัญกับใคร ? ”
. . .
Dewey, J. (2005). Art as experience. Perigee. University of Oslo. https://www.uio.no/studier/emner/uv/uv/UV9406/dewey-john-(1987).-art-as-experience.pdf
Freire, P. (2000). Pedagogy of the oppressed. https://files.libcom.org/files/Paulo%20Freire,%20Myra%20Bergman%20Ramos,%20Donaldo%20Macedo%20-%20Pedagogy%20of%20the%20Oppressed,%2030th%20Anniversary%20Edition%20(2000,%20Bloomsbury%20Academic).pdf
พิเชษฐ กลั่นชื่น. (2025, กรกฎาคม 21). “ปีนบันไดดูศิลป์” เป้าหมาย ให้นักเรียนกลับมาใช้หัวใจและสมองรู้สึก-คิด-พูดกับศิลปะอีกครั้ง [ภาพถ่าย]. Facebook. https://www.facebook.com/photo/?fbid=10232588193593504&set=a.2143810041015.
. . .
กิจกรรม " ปีนบันไดดูศิลป์ " ที่ได้ไอเดียจากบทความ Facebook ของอาจารย์พิเชษฐ กลั่นชื่น นี้ หวังว่าจะเป็นไอเดียรากฐานในการสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ศิลปะที่มีความหมายและลึกซึ้งให้กับนักเรียน คุณครูสามารถนำไปปรับใช้ให้มีความสมบูรณ์ เหมาะสมกับห้องเรียน และ ทรงพลังมากยิ่งขึ้นนะคะ ... ใครนำไปใช้แล้ว มารีวิวด้วยน้า
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!