
🌱 เมื่อเราอยากให้พื้นที่เล็ก ๆ ในชุมนุม มีความหมายมากกว่าการมาเจอกัน
จุดเริ่มต้นของกิจกรรมนี้เกิดขึ้นจากความตั้งใจเล็ก ๆ ของต๊อปเอง ที่อยากให้ “ชุมนุมสภากาแฟ” ไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ที่เด็ก ๆ มาเจอกันสัปดาห์ละครั้ง ทำกิจกรรมร่วมกัน แล้วก็แยกย้ายกลับไป
ปกติแล้วชุมนุมของเราจะชวนเด็ก ๆ หยิบประเด็นต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมมาพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และมองเรื่องราวเดียวกันผ่านมุมมองที่หลากหลาย แต่ในขณะเดียวกัน เราก็อยากให้พื้นที่เล็ก ๆ ตรงนี้ เป็นพื้นที่ที่เด็ก ๆ ได้รู้จักตัวเอง รู้จักเพื่อน และค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเข้าใจความแตกต่างของกันและกันมากขึ้น
เพราะต๊อปเชื่อว่าเด็กทุกคนต่างมีเรื่องราวของตัวเอง มีทั้งความสุข ความทุกข์ ความภูมิใจ หรือแม้แต่บางความรู้สึกที่อาจไม่เคยมีโอกาสได้เล่าให้ใครฟัง และบางครั้ง สิ่งที่เด็กคนหนึ่งต้องการอาจไม่ใช่คำแนะนำดี ๆ หรือใครสักคนที่เข้ามาช่วยแก้ปัญหา แต่เป็นเพียงใครสักคนที่พร้อมจะนั่งฟังเรื่องราวของเขาอย่างตั้งใจ
ต๊อปจึงลองออกแบบกิจกรรม Empathy Card ขึ้นมา เพื่อชวนเด็ก ๆ ฝึกเป็นทั้งผู้เล่าและผู้ฟัง ผ่านการ์ดคำถามและการ์ดบทบาทที่ช่วยให้การฟังกลายเป็นสิ่งที่ได้ลงมือทำจริง เพราะเราอยากให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ว่า การฟังไม่ใช่แค่การเงียบเพื่อรอให้อีกคนพูดจบ แต่คือการพยายามทำความเข้าใจว่า คนตรงหน้าเรากำลังคิด รู้สึก หรือเผชิญกับอะไรอยู่
และในขณะเดียวกัน ก็อยากให้เด็ก ๆ ได้สัมผัสความรู้สึกของการเป็นคนที่มีใครสักคนตั้งใจรับฟังเช่นกัน
ต๊อปไม่ได้คาดหวังว่ากิจกรรมเพียงครั้งเดียวจะทำให้ทุกคนเข้าใจกันได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อย หากเด็กคนหนึ่งได้ลองฟังเพื่อนโดยไม่ด่วนตัดสิน หรือเด็กอีกคนได้รู้สึกว่าเรื่องราวของตัวเองมีคนรับฟัง
พื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้ก็คงมีความหมายขึ้นมาไม่น้อย..
สำหรับต๊อป การสร้างสังคมแห่งความเข้าอกเข้าใจจึงอาจเริ่มต้นจากพื้นที่เล็ก ๆ อย่างชุมนุมสภากาแฟ
ที่เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ทั้งการส่งเสียงของตัวเอง และการเปิดใจรับฟังเสียงของคนอื่น
เพราะสังคมที่น่าอยู่ อาจไม่ใช่สังคมที่ทุกคนคิดเหมือนกัน
แต่เป็นสังคมที่เรายังรับฟังและเคารพกันได้ แม้จะมองโลกต่างกัน
อุปกรณ์ 💜 🃏
🃏 HI HUMAN Card — การ์ดเรื่องเล่า ชวนแบ่งปันเรื่องราว ความคิด ความรู้สึก และประสบการณ์ของตัวเอง
💜 Empathy Role Card — การ์ดบทบาท 5 ตัวละคร สำหรับฝึกทักษะการฟังในมิติที่แตกต่างกัน
☕ พื้นที่สำหรับนั่งล้อมวง — จัดที่นั่งกลุ่มละ 5 คน เพื่อให้ทุกคนได้พูดคุยและรับฟังกันอย่างใกล้ชิด
⏱️ นาฬิกาจับเวลา — สำหรับกำหนดเวลาการเล่าเรื่องและสะท้อนความรู้สึกในแต่ละรอบ
🃏 วิธีเล่น Empathy Card 💜
1) จับกลุ่ม เปิดการ์ด แบ่งกลุ่มละ 5 คน แล้วแจกการ์ดบทบาทให้แต่ละคน ได้แก่ ผู้เล่า ผู้จับใจความ ผู้จับท่าทาง ผู้จับอารมณ์ในอดีต และผู้จับอารมณ์ในปัจจุบัน
2) ชวนเล่าเรื่องราว ให้ผู้เล่าสุ่มหยิบ HI HUMAN Card 1 ใบ แล้วเล่าเรื่องราวของตัวเองตามคำถามที่ได้รับ ภายในเวลา 2 นาที
3) ตั้งใจฟังด้วยหัวใจ ระหว่างที่เพื่อนเล่า คนที่เหลือต้องฝึกเป็นทั้ง “ฟองน้ำ” ที่ซึมซับเรื่องราวโดยไม่พูดแทรก และ “นกแก้ว” ที่คอยทวนและสะท้อนสิ่งที่ได้ยินตามบทบาทของตัวเอง
4) แลกเปลี่ยนสิ่งที่ได้ยิน เมื่อเล่าจบ ให้ผู้ฟังสะท้อนสิ่งที่ตัวเองรับรู้ภายใน 1 นาที แล้วให้ผู้เล่าสะท้อนกลับอีก 30 วินาที ว่าสิ่งที่เพื่อนเข้าใจตรงกับสิ่งที่เราอยากสื่อสารหรือเปล่า
5) สลับกันเล่า สลับกันฟัง หมุนเวียนบทบาทจนครบ 5 รอบ เพื่อให้ทุกคนได้ลองเป็นทั้งคนเล่าและคนฟัง🌱
**เวลาและเรื่องเล่า สามารถยืดหยุ่นได้ตามแต่ละบริบทเลยนะคะ ต๊อปเองก็มีนำมาปรับใช้ในคาบ Homeroom และคาบสอนด้วยเช่นกัน**

🌱 จากนั้นค่อยๆ แลนด์ดิ้งด้วยการชวนเด็ก ๆ มองเห็น Empathy และสังคมแห่งความเข้าอกเข้าใจ
หลังจบกิจกรรม ชวนเด็ก ๆ กลับมาคุยกันว่า ระหว่างที่เราเล่าเรื่อง การมีใครสักคนตั้งใจฟังทำให้เรารู้สึกอย่างไร?
แล้วในวันที่เราเป็นผู้ฟัง เราเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนมากน้อยแค่ไหน?
จากนั้นชวนกันมองว่า Empathy หรือความเข้าอกเข้าใจ ไม่ได้หมายความว่าเราต้องรู้สึกเหมือนกัน หรือเห็นด้วยกับทุกเรื่องของคนอื่น
แต่คือการพยายามมองโลกจากมุมของเขา รับฟังโดยไม่ด่วนตัดสิน และเคารพความรู้สึกที่แตกต่างกัน
ก่อนจะชวนเด็ก ๆ มองภาพให้กว้างขึ้นว่า ในสังคมที่เต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายความคิด ความเชื่อ และประสบการณ์ เราจะอยู่ร่วมกันอย่างไร โดยไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกันทั้งหมด? เพราะสิ่งที่เราได้ฝึกกันในวงสนทนาเล็ก ๆ วันนี้ อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างสังคมที่ผู้คนรับฟังกันมากขึ้น เคารพความแตกต่าง และไม่รีบตัดสินใครเพียงเพราะเขามองโลกไม่เหมือนเรา สำหรับเรา การสร้างสังคมแห่งความเคารพและเข้าอกเข้าใจ อาจเริ่มต้นจากพื้นที่เล็ก ๆ ที่ทุกคนได้เรียนรู้ทั้งการส่งเสียงของตัวเอง และการเปิดใจรับฟังเสียงของคนอื่น
ไปกันต่องับ :)
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!