ไอเดียนี้มีแรงบันดาลมาจากการที่ครูได้ไปชมนิทรรศการ #พาใจกลับบ้าน #HOMECOMING จัดโดย #สสส ที่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้เขียนความรู้สึกที่อยากขอบคุณ และอยากขอโทษตัวเอง สาเหตุของความรู้สึกต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น เพื่อให้ทุกคนได้ตระหนักรู้และเข้าใจความรู้สึกของตนเองมากที่สุด

ครูจึงอยากให้นักเรียนของครูทุกคนได้มาทำความรู้จัก ทำความเข้าใจความรู้สึกของตนเอง เพื่อให้นักเรียนมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่มากที่สุด

1. ครูกระตุ้นการเริ่มทำกิจกรรมโดยสอบถามความรู้สึกในใจของนักเรียนว่าตอนนี้นักเรียนมีความกังวลใจเรื่องใด อาจได้รับคำตอบที่คาดไม่ถึงหรือไม่เคยคาดคิดมาก่อน หรืออาจเป็นเรื่องที่นักเรียนมองข้ามไปโดย ครูแจกโพสต์อิทให้นักเรียนเขียนความทุกข์ใจของตนเองพร้อมทั้งเก็บไว้ เพื่อให้นักเรียนสะท้อนความรู้สึกเบื้องลึกของหัวใจออกมาผ่านตัวหนังสือ และยอมรับที่จะอยู่กับตนเองให้ได้

2. ครูแจกกระดาษรูปหัวใจให้นักเรียนเขียนขอโทษตัวเองที่รู้สึกไม่ดีกับตัวเอง และขอบคุณตัวเองในเรื่องต่าง ๆ เช่น ขอบคุณที่มีความอดทนกับทุกเรื่องในชีวิต ขอบคุณที่เติบโตมาได้อย่างดี จากนั้นให้นักเรียนนำข้อความมาติดบนกระดานเพื่อมาสรุปกิจกรรมร่วมกัน

3. ครูนำกล่องวางใจมาให้นักเรียนทำกิจกรรมร่วมกัน คือ ให้นักเรียนนำโพสต์อิทที่เขียนความทุกข์ใจของตนเองในขั้นตอนแรกของการทำกิจกรรมมาส่งในกล่องวางใจ เพื่อเป็นการวางความทุกข์ของตนเองเพื่อให้การระบายออกผ่านตัวหนังสือครั้งนี้

ผลสะท้อนจากการทำกิจกรรม คือ นักเรียนเรียนรู้ที่จะยอมรับความรู้สึกของตนเอง และกล้าที่จะถ่ายทอดออกมาเพื่อเป็นการระบายความทุกข์ใจของตนเอง นักเรียนยอมรับและเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความรู้สึกในใจที่อาจมีความทุกข์บ้าง มีความสุขบ้างซึ่งเป็นสัจธรรมของการมีชีวิตอยู่ นักเรียนได้เรียนรู้ที่จะขอโทษและขอบคุณตนเอง ซึ่งกิจกรรมฟังใจ เติมไฟให้กัน เป็นกิจกรรมที่ทำให้นักเรียนได้รู้จักและเข้าใจความรู้สึกของตนเองอย่างแท้จริง นอกจากนี้ครูยังได้ทราบถึงปัญหาและความรู้สึกที่แท้จริงที่นักเรียนไม่กล้าและไม่เคยที่จะได้บอกใคร ครูสามารถนำข้อมูลที่ได้มาใช้ในการดูแลใจให้นักเรียนของตนเองได้

สิ่งที่ได้จากการทำกิจกรรม คือ นักเรียนกล้าที่จะเปิดใจกับครูมากขึ้น ยอมรับความรู้สึกของตนเอง ครูแอบเห็นนักเรียนบางคนน้ำตาคลอในขณะที่กำลังเขียนเรื่องราวความทุกข์ใจของตนเอง บางคนเป็นเด็กที่ดูร่าเริงมากเหมือนไม่มีเรื่องราวใด ๆ ในใจ แต่สิ่งที่เขียน คือ มีปัญหาทางบ้าน ยายที่เป็นผู้ดูแลเหนื่อยมาก บางคนมีปัญหากับพี่น้อง บางคนขาดความมั่นใจในตัวเอง บางคนเครียดที่ตนเองเรียนไม่เก่งและกดตัวเองลงโดยการเขียนวต่อว่าตัวเองที่โง่ การทำกิจกรรมฟังใจ เติมไฟให้กันทำให้ครูได้รู้จักนักเรียนในหลาย ๆ มิติมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

ครูบอมมีข้อเสนอแนะ คือ ครูบอมสอนในระดับประถมศึกษาตอนปลายอาจไม่ได้ลงลึกในทุกแง่ความความรู้สึกนักเรียน เพราะนักเรียนยังอาจไม่เข้าใจหากลงลึกอย่างละเอียด ครูบอมให้นักเรียนระบายความรู้สึกทุกข์ใจของตนเอง เขียนขอโทษ และขอบคุณตนเองเท่านั้น คุณครูที่นำไอเดียไปใช้สามารถปรับคำถามให้เข้ากับวัยของผู้เรียนอาจจะเป็นระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มัธยมศึกษาตอนปลาย ที่มีความซับซ้อนในเรื่องของความรู้สึกมากกว่าวัยประถมศึกษา คุณครูอาจตั้งคำถาม เช่น

-หากมีสิ่งหนึ่งที่อยากขอโทษตนเอง อยากขอโทษเรื่อง...................................................................

-หากย้อนเวลากลับไปได้ฉันเลือกที่จะ......................................................................................................

-ความผิดพลาดในอดีตที่ฝังใจมาจนถึงทุกวันนี้ คือ .......................................................................

-ฉํนอยากขอบคุณตนเองที่.........................................................................................................................

คุณครูท่านใดนำไปใช้แล้วกลับมาบอกกันบ้างนะคะ