
จากการสังเกตนักเรียนหลายครั้งพบว่า นักเรียนหลายคนเก่งภาษาอังกฤษจากการอ่านหรือเขียน แต่พอให้พูด กลับกลายเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา โดยเฉพาะในห้องเรียนที่พวกเขาอาจรู้สึกประหม่า หรือกลัวการถูกตัดสินจากเพื่อน ๆ นอกจากนี้ จากผลคะแนนสอบกลางภาคที่ผ่านมา นักเรียนหลายคนที่มีทักษะการพูดดีกลับได้คะแนนน้อย สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงความไม่สมดุลในการวัดผล ซึ่งมักจะเน้นไปที่ทักษะการเขียนเป็นหลัก
ดังนั้น ครูบิวจึงต้องหาวิธีที่ช่วยให้นักเรียนได้ฝึกใช้ภาษาในสถานการณ์จริง พร้อมทั้งปรับลดภาระการบ้านที่ไม่จำเป็นออกไป เพื่อให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากขึ้นและตอบโจทย์การใช้งานจริงในชีวิตประจำวัน จนกระทั่งทดลองใช้วิธีการง่าย ๆ ที่เปลี่ยนความเงียบในห้องเรียนให้กลายเป็นการสนทนาที่สนุกและได้ผล นั่นคือ การให้นักเรียนพูดคุยภาษาอังกฤษกับครูแบบตัวต่อตัวก่อนส่งงาน และใช้การสนทนานี้เป็นส่วนหนึ่งของคะแนนเก็บ
1. ให้เกณฑ์ ก่อนการส่งงานหรือแบบฝึกหัดแต่ละชิ้น ครูจะแจ้งให้นักเรียนทราบว่านักเรียนต้องมาพูดคุยกับครูแบบตัวต่อตัวที่โต๊ะครูก่อนจึงจะส่งงานได้
2. ให้คำถาม คำถามสั้น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในบทเรียนและมีโอกาสได้ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น "What do you think?" หรือ "What's your favorite food?" โดยฉันจะใช้คำถามปลายเปิดเพื่อกระตุ้นให้พวกเขาได้คิดและพูดอย่างอิสระ
3. ให้โอกาส หากนักเรียนตอบไม่ได้ในครั้งแรก ครูจะให้โอกาสนักเรียนคิดและลองตอบใหม่หลาย ๆ ครั้ง โดยไม่มีการกดดันหรือลงโทษ และช่วยใบ้คำศัพท์บางอย่างให้
4. ให้คะแนน การพูดคุยนี้จะถูกนับเป็นคะแนนเก็บส่วนหนึ่ง ซึ่งจะช่วยให้นักเรียนเห็นว่าความพยายามในการสื่อสารของพวกเขามีค่า และไม่ใช่แค่การทำข้อสอบเท่านั้น
นักเรียนทุกคนกล้าที่จะลองผิดลองถูกในการพูดภาษาอังกฤษ แม้จะมีบางคนที่ต้องใช้ความพยายามตอบหลายครั้ง แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะลอง และที่สำคัญ คือ นักเรียนสามารถสื่อสารให้ได้ใจความ ถึงแม้จะใช้ไวยากรณ์ที่ไม่ถูกต้องทั้งหมดก็ตาม การสนทนาตัวต่อตัวทำให้นักเรียนรู้สึกปลอดภัยและเป็นส่วนตัวมากขึ้น และนักเรียนได้มีโอกาสพูดคุยและได้รับคำแนะนำจากครูโดยตรง
วิธีการนี้อาจต้องใช้เวลาและความพยายามจากครูมากขึ้น โดยเฉพาะในชั้นเรียนที่มีนักเรียนจำนวนมาก
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!