
การสร้างห้องเรียนที่เน้นจิตวิทยาเชิงบวก เริ่มต้นจากครูที่ต้องดูแลสุขภาวะของตนเองเรียนรู้ รู้จักและเข้าใจตนเองอย่างลึกซึ้ง แล้วนำวิธีการเรียนรู้นั้นไปใช้เพื่อเข้าใจนักเรียนและบรรยากาศในห้องเรียน

ตัวอย่างห้องเรียนจิตวิทยาเชิงบวก “ปฏิมากรรมนิทาน”
1) การจัดกลุ่มอย่างสนุกสนาน ครูให้นักเรียนจับกลุ่มแบบสร้างบรรยากาศ เช่น เลือกประเทศที่อยากไปแล้วรวมกลุ่มกันเป็น 5 คน หรือทำกิจกรรมวอร์มอัพเล็กๆ เช่น “ประกอบร่าง” เป็นรูปรถถังหรือสวนสนุก กิจกรรมนี้ช่วยให้ผู้เรียนได้หัวเราะ คลายความเกร็ง และเปิดใจพร้อมเรียนรู้

2) การสร้างประติมากรรมนิทาน ครูมอบหมายให้นักเรียนแต่ละกลุ่มใช้ร่างกายของสมาชิกทั้งหมด มาประกอบกันเป็นภาพจำที่สื่อถึงฉาก ตัวละคร หรือเหตุการณ์จากนิทานหรือวรรณคดีพร้อมให้ออกแบบท่าทางอย่างสร้างสรรค์ร่วมกัน

3) การนำเสนอและการทาย แต่ละกลุ่มแสดง “ปฏิมากรรมนิทาน” ของตน เพื่อนร่วมชั้นช่วยกันทายว่าเป็นเรื่องใดจากนิทานหรือวรรณคดี พร้อมให้เหตุผลประกอบขณะเดียวกันครูเปิดให้นักเรียนอธิบายแนวคิดของผลงานตนเอง

ตัวอย่างประติมากรรมนิทาน ที่สมาชิกกลุ่มทุกคนมีบทบาทร่วม เช่น
นิทานเรื่อง หมูสามตัว ใช้ปฏิมากรรม “บ้าน 3 หลัง” กับ “หมาป่า”

นิทานเรื่อง กระต่ายกับเต่า ใช้ปฏิมากรรม ทำท่า “เต่าเดินช้า” และ “กระต่ายนอนหลับ”

วรรณกรรมเรื่อง พระอภัยมณี ใช้ปฏิมากรรม ตัวละครพระอภัยเป้าปี่ นางเงือก และนางผีเสื้อสมุทร

จากตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นว่าปฏิมากรรมนิทานช่วยในการเรียนเรื่องการ จับใจความโดยเปรียบเทียบให้เห็นว่า การเลือกจุดเด่นมานำเสนอเป็นปฏิมากรรม คือ การเลือกเอาส่วนสำคัญของเรื่องหรือภาพจำที่ทุกคนมีต่อเรื่องนั้น ๆ มานำเสนอ การสาธิตกิจกรรมนี้สะท้อนว่า การออกแบบ ห้องเรียน PERMA อาจจะใช้รูปแบบกิจกรรม การเล่น การทำภารกิจ เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ และให้นักเรียนได้ถอดบทเรียนด้วยตนเอง การออกแบบกิจกรรมที่แฝงไว้ในทุกขั้นตอน เช่น บทบาทสมมุติ การสร้างท่าทางหรือการทำงานกลุ่ม ผลลัพธ์คือห้องเรียนที่เต็มไปด้วยความสุข ความ สัมพันธ์ที่ดี ความหมายเชิงการเรียนรู้ และความสำเร็จที่จับต้องได้
การเชื่อมโยงกิจกรรม “ปฏิมากรรมนิทาน” กับ PERMA
1) Positive Emotion (P) สร้างอารมณ์บวก
ก่อนเริ่ม ครูให้นักเรียนจับกลุ่มแบบสนุก เช่น เลือกประเทศที่อยากไปแล้วรวมกัน เป็นกลุ่ม 5 คน หรือวอร์มอัพด้วยการ “ประกอบร่าง” เป็นรูปรถถังหรือสวนสนุก การเล่นเล็ก ๆ เหล่านี้ ทำให้ทุกคนหัวเราะและเปิดใจ พร้อมต่อยอดไปสู่การเรียนรู้
2) Engagement (E) การมีส่วนร่วม
แต่ละกลุ่มต้องใช้ร่างกายของสมาชิกทั้งหมดสร้างเป็นภาพจำจากนิทานหรือวรรณคดีการที่ทุกคนต้องใช้ท่าทางและประสานงานกันทำให้เกิดความมีส่วนร่วมจริง ๆ
3) Relationship (R) ความสัมพันธ์ที่ดี
การต้องพึ่งพากันในกลุ่ม เช่น ใครจะเป็นตัวละครหลัก ใครจะเป็นองค์ประกอบฉาก ทำให้เกิดการพูดคุย วางแผน และหัวเราะร่วมกัน ยังได้ฝึกการสื่อสารเชิงบวก เช่น การให้กำลังใจหรือการชมเชยเมื่ออีกกลุ่มทายถูก
4) Meaning (M) ความหมายและคุณค่า
ครูชี้ให้เห็นว่าเบื้องหลังการเล่นสนุก ๆ นี้ นักเรียนกำลังฝึก “จับใจความและตีความ” จากนิทาน เพราะต้องเลือกฉากหรือภาพจำที่เด่นที่สุดเพื่อสื่อสารให้ผู้อื่นเข้าใจ สะท้อนความหมาย ของการเรียนรู้วรรณคดีไทยว่าไม่ใช่แค่จำเนื้อเรื่อง แต่คือการตีความและเชื่อมโยงกับชีวิตจริง
5) Accomplishment (A) ความสำเร็จ
แต่ละกลุ่มประสบความสำเร็จเมื่อเพื่อน ๆ สามารถทายถูกว่าฉากนั้นมาจากเรื่องอะไร นักเรียนได้สัมผัส “ชัยชนะเล็ก ๆ” ที่ทำให้ภูมิใจ และรู้สึกว่าการทำงานร่วมกันสามารถบรรลุเป้าหมายได้จริง
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!