
“การเรียนสูง ๆ และตั้งใจกับสิ่งที่เราทำให้เต็มที่
รวมถึงวางแผนทางการเงินของเราให้ดีมันสำคัญ ก็เพราะความผิดพลาดของคนที่ผมไปเจอ
พวกเขาขาดสิ่งนั้นกันเกือบหมด และมันคือสิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้
ซึ่งคือการเรียนสูงๆ เข้าใว้ เรื่องเงินเป็นเรื่องใหญ่สุด แต่ไม่ได้สำคัญที่สุด” -อานนท์
นี่คือเสียงสะท้อนของนักเรียนคนหนึ่งในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ที่ได้เริ่มภารกิจ ลงพื้นที่สัมภาษณ์ผู้คนในหลาย ๆ ชุมชนตามแต่ละเขตในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยนักเรียนแต่ละคนได้รวมกลุ่มกันศึกษาในพื้นที่เขตนนั้น ๆ ตามที่ตนเองสนใจ เพื่อทำความเข้าใจความจริงทางการเงินในโลกปัจจุบัน ที่ “เงิน” เป็นปัจจัยสำคัญที่เชื่อมโยงทุกมิติของชีวิต

ความท้าทายแรกที่นักเรียนต้องเจอคือการจะลงพื้นที่นั้นเขาต้อง วางแผนการเดินทาง คิดข้อคำถามในการสัมภาษณ์ และออกเดินทางด้วยตนเองโดยงบประมาณ คือ 228 บาท/คน (หักค่าอาหารเช้า และอาหารกลางวันออกจากค่าแรงขั้นต่ำ 356 บาท) ซึ่งนักเรียนหลายคนต่างบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่าเงินค่าเดินทางและใช้ชีวิตหนึ่งวันในเมืองหลวงแห่งนี้จะไม่เพียงพอ
นั่นทำให้เขาต้องวางแผนการเงินอย่างรัดกุม นักเรียนแต่ละคนได้เลือกพื้นที่ และศึกษาเส้นทางในการเดินทางอย่างละเอียดเพราะนักเรียนทุกคนต่างรู้ดีว่า เขาไม่ได้มีโอกาสผิดพลาดได้บ่อยนัก เพราะนั่นจะทำให้เขามีเงินไม่เพียงพอสำหรับทานอาหาร และเดินทางกลับโรงเรียน โดยซูมิ-นักเรียนคนหนึ่งได้กล่าวถึงสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากการไปภาคสนามคือ “การวางแผน ทั้งในการจัดการเงินและการวางแผนการเดินทางต่างๆให้ดีก่อนที่จะไปเพราะตอนแรกที่ไปไม่ได้ดูรถเมล์ให้ดี ไม่ได้ศึกษาว่าสาย141 มีสายพิเศษที่ไปถึงแค่คลองเตยเลยขึ้นรถเมล์ผิด ไม่ได้วางแผนให้ดีพอ”
และผลลัพธ์หลังจากที่หลายๆ กลุ่มได้ออกเดินทางไปในเขตต่าง ๆ ทั่วกรุงเทพ บทเรียนจากความผิดพลาด ความเสียดาย และความสำเร็จทางการเงิน จากคนหลากหลายอาชีพตั้งแต่พนักงานบริษัทรายได้สูงไปจนถึงพ่อค้าแม่ค้าที่รายได้ไม่แน่นอน ทำให้ตระหนักว่าความรู้พื้นฐานทางการเงินและภาษี รวมถึงการวางแผนชีวิต ยังคงเป็นสิ่งที่ผู้คนจำนวนมากขาดหายไป การกลับมาจากภาคสนามนักเรียนได้สะท้อนถึง สิ่งที่ได้เรียนรู้และการเดินทางไปสู่โลกจริง โลกที่เงิน 228 บาท พอบ้าง ไม่พอบ้าง
โลกที่พ่อค้า แม่ค้ารู้แค่ว่าต้องเอาตัวรอดในวันนี้ไปให้ได้ และโลกที่หลาย ๆ คนไม่ได้มีทางเลือกในการกำหนดอนาคตตัวเองขนาดนั้น
“การวางแผนใช้เงินก้อนที่มีอยู่ สำคัญมากเพราะจะกำหนดเส้นทางในอนาคตถ้าเราเลือกผิดเช่นไปกู้นอกระบบโอกาสหลายๆอย่างเราจะถูกปิดเส้นทางด้วยเงินที่ติดหนี้ไว้แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าจะจ่ายครบเมื่อไหร่แต่ในเวลาเดียวกันจากบทเรียนก็อยากบอกตัวเองว่า ลองให้สุดไตร่ตรองให้ดีเรียนรู้จากข้อผิดพลาด มองภาพไกลให้ได้กับทุกสิ่งที่ทำ”-เกรซ
และเรื่องราวเหล่านี้กลายเป็นเหมือนจุดเริ่มต้นที่ว่า หากทุกคนมีแผนการจัดการเงิน เข้าใจเรื่องภาษี และภาพรวมเศรษฐกิจ เขาเหล่านั้นคงมีชีวิตที่ดีขึ้น เขาจึงร่วมกันสร้างคู่มือการเงิน ฉบับเข้าใจง่าย “Money Made Simple” เพื่อหวังว่าคู่มือนี้จะเป็นส่วนหนึ่งในการขยายความรู้ของพวกเขาสู่ผู้คนในชุมชนต่าง ๆ นักเรียนแต่ละคนแบ่งหน้าที่การทำงานตามความถนัด และสมัครใจ นำความรู้ และความสามารถร่วมกันแลกเปลี่ยนมุมมองผ่านคู่มือเล่มนี้ โดย มะปราง-ที่รับหน้าที่ออกแบบหน้าปก และดูแลองค์ประกอบศิลป์ กล่าวว่า “ตำแหน่งที่เราเลือกที่รู้สึกว่าเหมาะกับเราที่สุดแล้วคือการออกแบบ เราดีไซน์ปกหนังสือ และ เทมเพลต ซึ่งคิดว่าเป็นงานที่สนุกมาก ในส่วนของข้อมูลเราทำให้เรื่องประวัติของภาษีว่ามีความเป็นมาอย่างไร ได้เรียนรู้ความยากของการรวบรวมข้อมูลให้ทั้งหมดมีความสัมพันธ์กัน ทำให้ข้อมูลที่ต่างกันมากๆเกิดharmony ทำให้การอ่านรู้สึกลื่นไหล และได้ความรู้มากที่สุด “
และ โมจิ- บรรณาธิการบริหารของหนังสือเล่มนี้ได้สะท้อนถึงการทำงาน เขียนส่วนของการเริ่มต้นวางแผนการเงินและเครื่องมือที่ช่วยวางแผนการเงิน ได้เรียนรู้ว่ากว่าจะเป็นหนังสือได้มันยากกว่าที่คิดไว้มาก และการนำคนจำนวนมากไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเกิดจากหลายๆเรื่องจึงจะนำคนได้ เช่น เราต้องมีความรับผิดชอบ ต้องมองงานในภาพรวมและมองเห็นปัญหาที่คนอื่นมองไม่เห็น คุณค่าที่ได้คือทำให้หนูเห้นมุมมองใหม่ๆในการทำงานเป็นทีมการสื่อสารและประสานงาน รวมถึงการได้ลองทำงานจากมุมของการเป้นผู้นำไม่ใช่ผู้ตามซึ่งเป้นโอกาสแรกที่ได้ลอง คิดว่าตั้งใจทำงานครั้งนี้มากและพยายามดึงตัวเองมาทำงานตลอด

หลังจากคู่มือเล่มนี้เสร็จสิ้น นักเรียนต่างร่วมกันเรียนรู้ในส่วนของการลงทุนที่ต่อยอดเงินให้มากขึ้น เปลี่ยนจากการขายหนังสือ เป็นระดมทุน นำรายได้ไปขยายกิจการ หรือลงทุนต่อในอนาคตตามเนื้อหาต่อไปที่นักเรียนจะได้เรียนรู้เรื่องสินทรัพย์ทางการเงินทั้งจาก Active income ที่ไประดมทุนหนังสือมา สู่ Passive income การลงทุนในสินทรัพย์กลุ่มต่าง ๆรวมถึงการลงทุนในตัวเองด้วยเช่นกัน
จากการเรียนรู้ครั้งนี้ที่จุดเริ่มต้น คือการที่นักเรียนลงพื้นที่ สัมภาษณ์ผู้คนในหลายชุมชน เพื่อรับฟังบทเรียนชีวิตจริงเกี่ยวกับเรื่องการเงิน การเดินทางครั้งนี้ทำให้นักเรียนได้เห็นความจริงที่ซับซ้อนของสังคมภายนอก การเงินคือตัวกำหนดชีวิต นักเรียนตระหนักว่าเงินมีความหมายต่อชีวิตมากโดยชี้ว่า "เป้าหมายที่มี จะได้ หรือไม่ได้ การเรียน จะดีหรือไม่ดี ชีวิต จะสุขหรือทุกข์ ขึ้นอยู่กับเงิน" พวกเขาได้เรียนรู้ว่าการหาเงินแต่ละบาทนั้น "ยากมาก" และบางครั้งต้องใช้ชีวิตแบบ "พออยู่รอดไปวันๆ" การขาดความรู้ คืออุปสรรค นักเรียนพบว่า "หลายคนยังไม่เข้าใจในเรื่องการเงินเท่าที่ควร" รวมถึงปัญหาสำคัญคือการขาดความรู้เรื่องภาษี โดยมีผู้ถูกสัมภาษณ์บางคน "ไม่รู้ว่าภาษีคืออะไร" หรือไม่เห็นความสำคัญของการจ่ายภาษี ซึ่ง อานนท์-สะท้อนว่า "ความผิดพลาดของคนที่ผมไปเจอพวกเขาขาดสิ่งนั้นกันเกือบหมด" (หมายถึงการเรียนสูงและการวางแผนทางการเงิน) สุดท้าย หนี้สินและอนาคตที่ถูกจำกัด นักเรียนได้เห็นปัญหา "หนี้นอกระบบ" และวิธีการ "กู้เงินมาก่อนเอามาใช้และเอามาใช้คืน" เพื่อโปะหนี้ บทเรียนที่ได้คือ หนี้สินเป็นเหมือน "พันธนาการในตัวเราที่รั้งเราไว้ไม่ให้พัฒนาไปไกล" และ "ถ้าเราเลือกผิดเช่นไปกู้นอกระบบโอกาสหลายๆอย่างเราจะถูกปิดเส้นทางด้วยเงินที่ติดหนี้ไว้"

จากความจริงเหล่านี้นักเรียนจึงมีแรงจูงใจในการ รวบรวมข้อมูลและเรียบเรียงให้อ่านง่าย เพื่อสร้าง "คู่มือการเงินฉบับเข้าใจง่าย" เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงความรู้เหล่านี้ได้ และในส่วนของการทำหนังสือ “Money Made Simple” ต้องอาศัยการทำงานเป็นทีมภายใต้การนำของ โมจิ ในฐานะบรรณาธิการบริหารซึ่งเพื่อนร่วมทีมหลายคนชื่นชมว่าเธอเป็นผู้นำที่ "คุมงานได้ดีมาก" และ "ตามงานตลอด" และนักเรียนเรียนรู้ว่าการทำหนังสือ "ยากกว่าที่คิดไว้มาก" เพราะไม่ใช่แค่การ "เอาข้อมูลในgoogle มาแปะใส่" แต่ต้อง ย่อข้อมูลให้มีใจความสำคัญ และ เรียบเรียงข้อมูลที่ต่างกันมากๆให้เกิด harmony (ความสัมพันธ์กัน) รวมถึงนักเรียนต้องเผชิญกับความท้าทายหลายอย่าง เช่น ป๋อป้อ กล่าวว่าต้องกลับมา "ทำมันใหม่อยู่ดี" หากทำงานแบบส่ง ๆ ไป ในขณะที่ มะปราง เล่าว่าแม้แต่ปกหนังสือก็ถูก "แก้ครั้งแล้วครั้งเล่า" จนกว่าจะได้ผลงานที่น่าพอใจ เมื่อโครงการเสร็จสิ้นคุณค่าที่แท้จริงที่นักเรียนได้รับ ไม่ใช่เพียงหนังสือ แต่เป็น "คัมภีร์นำทางชีวิต" ที่ใช้สำหรับการวางแผนในอนาคต
ซึ่ง เก้า - สรุปว่าสิ่งที่ควรทำมากที่สุดคือ "คอยวางแผนเรื่องการเงินตลอดและการเก็บออม" โมจิ - เน้นย้ำว่า "การตัดสินใจแต่ละก้าวในชีวิตสำคัญมาก" เพื่อไม่ให้เสียโอกาสในอนาคต นักเรียนเรียนรู้ว่าควร เก็บออม และรู้จัก บริหารเงินให้เป็น เพื่อให้มีเงินสำรองไว้ใช้ในยามคับขัน ตังตัง - ได้เรียนรู้ว่าควรศึกษาเรื่อง การลงทุน เพื่อเป็นหลักประกันในอนาคตที่เศรษฐกิจไม่มั่นคง นักเรียนได้ฝึกทักษะต่าง ๆ เช่น การสื่อสารการประสานงาน การมี "ความอดทนกับการทำงานให้ออกมาดีออกมาสำเร็จ" และการ "กล้าออกมาทำ" ไม่ว่าจะงานสัมภาษณ์หรืองานกลุ่มใหญ่ นอกจากนี้ อานนท์ - สรุปว่า "ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้นจากการไปภาคสนามผมรู้สึกว่าผมโชคดีมากเลยแหละ"
การเรียนรู้เรื่องเงินผ่านชีวิตจริง เรียนรู้ผ่านผู้คน ที่เขาไปผเชิญด้วยตนเอง ทำให้นักเรียนของเราไม่ได้เห็นว่า "เงิน" เป็นแค่สื่อกลางในการแลกเปลี่ยน แต่กลับมองเงินลึกไปถึงปัญหา ถึงชีวิต และสภาพความเป็นอยู่ นักเรียนเหล่านั้นกลับมาแก้ไขปัญหา ในสิ่งที่เขาคิดว่าเขาทำได้ ไม่มองปัญหาเป็นเครื่องขัดขวางแต่คือ สิ่งที่ให้เขาได้เข้าไปเรียนรู้
แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!