
จุดเริ่มต้นของกิจกรรม
เกิดจากการสังเกตเด็กปฐมวัยในห้องเรียนที่เป็นชาติพันธุ์กะเหรี่ยงทั้งหมด ไม่สามารถสื่อสารภาษาไทยได้ชัดเจนหรือมั่นใจเท่าที่ควร
เนื่องจากภาษาแม่ของพวกเขาคือภาษากะเหรี่ยง ทำให้หลายครั้งเด็กเกิดความไม่มั่นใจ
ไม่กล้าพูด และบางคนไม่สามารถแสดงศักยภาพที่แท้จริงออกมาในห้องเรียน ในฐานะครูผู้ดูแลเด็กปฐมวัย
จึงเกิดคำถามในใจว่า “จะทำอย่างไรให้ภาษาไทยไม่ใช่กำแพง
แต่เป็นสะพานเชื่อมโยงการเรียนรู้?” และคำตอบที่ได้คือธรรมชาติของ
เด็กเรียนรู้ได้ดีที่สุดผ่าน การเล่น นิทาน และบัตรภาพ ดังนั้น ครูจึงออกแบบ “ชุดสื่อสองภาษา”
ที่มีเนื้อหาใกล้ตัวเด็ก คือ ร่างกาย ผัก ผลไม้ และสัตว์
เพื่อเชื่อมโยงโลกภายนอกเข้าสู่โลกในห้องเรียน ผ่านภาษาที่พวกเขารู้จัก
และภาษาที่พวกเขากำลังเรียนรู้
แรงบันดาลใจสำคัญของโครงการนี้จึงไม่ใช่แค่
“อยากให้เด็กพูดไทยได้” แต่คือ อยากให้เด็กกล้าพูดไทยด้วยความภูมิใจในรากเหง้าของตนเอง
เด็กๆ ไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่าง “ภาษาแม่” กับ “ภาษาไทย” แต่พวกเขาสามารถมี
“สองภาษา สองวัฒนธรรม” อยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน
และกิจกรรมนี้ได้รับ best practice ระดับดีเด่นด้วยค่ะ

แสดงความเห็นกับสมาชิกใน insKru
เก็บไอเดียไว้อ่าน และอีกมากมาย
ได้แรงบันดาลใจเต็มๆ เลยใช่มั้ย?
บันทึกแรงบันดาลใจที่ได้รับเก็บไว้ไม่มีลืมผ่านการเขียนไอเดียเลย!